Αλέξανδρος Γ΄: Η διακυβέρνηση του Ρώσου τσάρου που εκτέλεσε τον αδελφό του Λένιν
Από την άνοδο στον θρόνο μετά τη δολοφονία του πατέρα του έως την αυστηρή πολιτική καταστολής των Ρομανόφ.
Την 1η Νοεμβρίου 1894, στο ανάκτορο της Λιβαδιάς, στην Κριμαία, άφησε την τελευταία του πνοή ο Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας, ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της απολυταρχίας στη δυναστεία των Ρομανόφ. Ο 49χρονος μονάρχης, που κυβέρνησε τη Ρωσική Αυτοκρατορία από το 1881, καθόρισε μια εποχή που σημαδεύτηκε από βαθιές κοινωνικές αναταράξεις, οικονομικές αλλαγές και σκληρή πολιτική καταστολή. Ο θάνατός του πριν από 132 χρόνια έκλεισε έναν κύκλο διακυβέρνησης που εστίασε στην απόλυτη ισχύ της τσαρικής εξουσίας και τη διαφύλαξη του παλαιού καθεστώτος, ανοίγοντας παράλληλα τον δρόμο για τον διάδοχό του, Νικόλαο Β΄, τον τελευταίο αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Γεννημένος στις 10 Μαρτίου 1845 στην Αγία Πετρούπολη, ο Αλέξανδρος Γ΄ δεν προοριζόταν αρχικά για τον θρόνο. Ήταν ο δεύτερος γιος του Αλεξάνδρου Β΄, ωστόσο ο θάνατος του μεγαλύτερου αδελφού του, Νικολάου, το 1865, άλλαξε τη μοίρα του. Υπό την επιρροή του συντηρητικού στοχαστή Κονσταντίν Πομπεντονόστσεφ, ο Αλέξανδρος πίστευε ακράδαντα ότι η σταθερότητα της χώρας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ορθόδοξη Εκκλησία και την αδιαπραγμάτευτη μοναρχική κυριαρχία.
Η στροφή προς τον αυταρχισμό επιταχύνθηκε μετά τη δολοφονία του πατέρα του στις 13 Μαρτίου 1881 στην Αγία Πετρούπολη από την οργάνωση «Λαϊκή Θέληση». Αποφασισμένος να συντρίψει κάθε επαναστατική τάση, ο νέος τσάρος επέβαλε μια σειρά «αντιμεταρρυθμίσεων». Περιόρισε τις τοπικές αυτοδιοικήσεις, έθεσε υπό στενό κρατικό έλεγχο την εκπαίδευση και τον Τύπο, ενώ ενίσχυσε δραστικά τις δυνάμεις ασφαλείας, οδηγώντας σε κύματα συλλήψεων και εξοριών.
Μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της βασιλείας του υπήρξε η εκτέλεση του Αλέξανδρου Ουλιάνοφ το 1887. Ο Ουλιάνοφ, μεγαλύτερος αδελφός του Βλαντίμιρ Λένιν, είχε εμπλακεί σε συνωμοσία κατά της ζωής του τσάρου. Παράλληλα, η επιθετική πολιτική του εκρωσισμού, που επιβλήθηκε σε περιοχές όπως η Ουκρανία, είχε ως στόχο την επιβολή της ρωσικής γλώσσας και θρησκείας, με σκοπό την εξάλειψη οποιασδήποτε εθνικής διαφοροποίησης που θα μπορούσε να απειλήσει την ενότητα της αυτοκρατορίας, όπως επισημαίνουν ιστορικές πηγές όπως το prlib.ru και το rct.uk.