Δίκη στο Παρίσι: Η ομολογία Γαλλίδας για τη ζωή των παιδιών της στο Ισλαμικό Κράτος
Σοκαριστικές μαρτυρίες για τα «Λιονταράκια του Νταές» και την καθημερινότητα της φρίκης στη Συρία, μέσα από τη δίκη της Vanessa Berard.
Μια δίκη στο Ειδικό Εφετείο του Παρισιού έφερε στο φως, στις 22 Οκτωβρίου, τον εφιάλτη που βίωσαν τα παιδιά Γάλλων τζιχαντιστών στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους. Στο επίκεντρο βρίσκεται η Vanessa Berard, η οποία το 2013, παρασυρμένη από ακραία τζιχαντιστική ιδεολογία, μετέφερε τον 5χρονο τότε γιο της και τη 2χρονη κόρη της στη Συρία.
Σήμερα, ο πρωτότοκος γιος της, πλησιάζοντας τα 18 του χρόνια, παρακολουθεί τη μητέρα του να δικάζεται. Η ιστορία της οικογένειας είναι γεμάτη τραγωδίες: δύο αδελφές του παιδιού έχασαν τη ζωή τους στη Συρία το 2017, μετά από βομβαρδισμό του σπιτιού τους. Όταν ο έφηβος επαναπατρίστηκε στη Γαλλία τον Οκτώβριο του 2022, είχε ήδη ζήσει τρία χρόνια στους καταυλισμούς Αλ Χολ και Ροζ.
Οι καταθέσεις των αστυνομικών στη δίκη αποκαλύπτουν μια ζοφερή πραγματικότητα. Από τα 500-550 παιδιά των Γάλλων τζιχαντιστών που βρέθηκαν στο «χαλιφάτο», πολλά έχασαν τη ζωή τους, ενώ όσα επέζησαν στερήθηκαν κάθε είδους εκπαίδευση και ιατρική φροντίδα. Ο γιος της Vanessa Berard αφηγήθηκε σκηνές φρίκης που αντίκρισε στη Ράκα, όπως κομμένα κεφάλια και χέρια σε κοινή θέα, λιθοβολισμούς και μαστιγώσεις.
Ο πρώτος σύζυγος της κατηγορούμενης, Mohamed Scalab, περιέγραψε τις δημόσιες εκτελέσεις ως «οικογενειακή έξοδο». Παράλληλα, αποκαλύφθηκε πως το 2017 το παιδί στάλθηκε στο Ιράκ, όπου εκπαιδεύτηκε στη χρήση εκτοξευτήρα ρουκετών από τζιχαντιστές. Η Vanessa Berard ισχυρίζεται πως προσπαθούσε να προστατεύσει το παιδί της από τον δεύτερο σύζυγό της, τον Τυνήσιο τζιχαντιστή Hamza Bendayeb, ωστόσο οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι ο στόχος της ήταν η μετατροπή του σε μαχητή.
Το διαμέρισμα της οικογένειας στη Ράκα αποτελούσε ένα θέατρο ενδοοικογενειακής βίας, με τον έφηβο να περιγράφει ξυλοδαρμούς και κακομεταχείριση. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, η μητέρα του βίωσε τον εγκλεισμό των παιδιών στην τουαλέτα από τον Mohamed Scalab, αποδεικνύοντας το σκληρό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν.