Σουηδία: Ο ρόλος των Σουηδών Δημοκρατών στην πολιτική σκηνή και οι νέες εκλογές
Η επιρροή της Ακροδεξιάς στη διακυβέρνηση της χώρας και η μάχη των Σοσιαλδημοκρατών για την ανατροπή των συσχετισμών.
Το «Τείχος Δημοκρατίας» στη Σουηδία κατέρρευσε ήδη από τον Οκτώβριο του 2022. Εκείνη την περίοδο, τα κόμματα της Κεντροδεξιάς –οι Χριστιανοδημοκράτες, οι «Μετριοπαθείς» και οι Φιλελεύθεροι– προχώρησαν σε μια ευρεία «μεταρρυθμιστική ατζέντα» με τους «Σουηδούς Δημοκράτες», το ακροδεξιό κόμμα της χώρας. Παρά το γεγονός ότι οι Σουηδοί Δημοκράτες ήρθαν δεύτεροι στις εκλογές με ποσοστό 20,5% πίσω από τους Σοσιαλδημοκράτες (30,3%), η έλλειψη συμμάχων για τους τελευταίους επέτρεψε στον συνασπισμό της Κεντροδεξιάς να σχηματίσει κυβέρνηση με την ανοχή της Ακροδεξιάς, διαθέτοντας οριακή πλειοψηφία 178 εδρών έναντι 173 της αντιπολίτευσης.
Στην πράξη, το κόμμα του Τζίμι Άκεσον, το οποίο ξεκίνησε το 1988 ως φορέας με παραστρατιωτικά χαρακτηριστικά, υπήρξε ο πραγματικός ρυθμιστής των εξελίξεων την τελευταία τετραετία, καθώς καμία κυβερνητική απόφαση δεν μπορούσε να προχωρήσει χωρίς την ψήφο του.
Ενόψει των νέων εκλογών της Κυριακής, τα προγνωστικά διατηρούν τα ποσοστά των ακροδεξιών κοντά στο 20%, αποδεικνύοντας ότι η έμμεση συμμετοχή τους στην εξουσία δεν οδήγησε στην πολιτική τους απομυθοποίηση. Το μεταναστευτικό παραμένει η αιχμή του δόρατος της πολιτικής τους, με προκλητικές ενέργειες, όπως τα συνθήματα στα λεωφορεία της δυτικής Σουηδίας που καλούσαν τους Σομαλούς εργαζόμενους να επιστρέψουν στη χώρα τους. Παράλληλα, το πρόγραμμα «Remigration» της κυβέρνησης, που προσφέρει έως και 30.000 ευρώ για εθελούσια επιστροφή, έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις, καθώς οι σχετικές επιστολές απεστάλησαν ακόμη και σε παιδιά μόνιμων μεταναστών.
Από την άλλη πλευρά, οι Σοσιαλδημοκράτες με επικεφαλής τη Μαγκνταλένα Άντερσον προηγούνται στις δημοσκοπήσεις με ποσοστά 26-28%, αν και πρόκειται για ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Η Άντερσον, ποντάροντας στη «συνοχή» και στην ανάγκη ενότητας απέναντι στον διχασμό, υπόσχεται ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, δωρεάν υγεία και καταπολέμηση της ανεργίας, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση για φορολογικές μεταρρυθμίσεις που ευνοούν τους οικονομικά ισχυρούς. Καθώς η χώρα προσαρμόζεται στη νέα πραγματικότητα μετά την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, το ζήτημα της προστασίας των συνόρων αποτελεί ένα από τα ελάχιστα σημεία όπου υπάρχει ευρύτερη πολιτική σύγκλιση.