Σαουδική Αραβία, Πακιστάν και Τουρκία ενώνουν τις δυνάμεις τους σε νέο αμυντικό σύμφωνο
Μια κίνηση που αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και προκαλεί ερωτήματα για τον μελλοντικό ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή.
Μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας φαίνεται να διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή, μετά την απόφαση της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν να διευρύνουν το σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας που διατηρούν, εντάσσοντας σε αυτό και την Τουρκία. Σύμφωνα με το Al Jazeera, η συμφωνία που υπεγράφη την Παρασκευή στη Μέκκα προβλέπει ότι οποιαδήποτε εξωτερική ένοπλη επίθεση κατά μίας εκ των τριών χωρών θα θεωρείται πλέον επίθεση εναντίον όλων, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στρατηγικής συνεργασίας από το 2025.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια ιδιαίτερα τεταμένη περίοδο, καθώς ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ Ιράν, ΗΠΑ και Ισραήλ συνεχίζεται, προκαλώντας αναταράξεις στα Στενά του Ορμούζ. Αν και οι υπογράφοντες διαβεβαιώνουν ότι το σύμφωνο δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας, ο αναλυτής Χαμιντρεζά Αζίζι του ινστιτούτου Clingendael επισημαίνει ότι η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η Σαουδική Αραβία δέχεται πιέσεις από τους υποστηριζόμενους από το Ιράν Χούθι, όπως αποδεικνύουν και οι πρόσφατες επιθέσεις με drones σε διυλιστήριο της Saudi Aramco στη Τζιζάν, αλλά και στο λιμάνι αλ-Μάχα.
Από την πλευρά της, η Τεχεράνη τηρεί στάση αναμονής. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, απέφυγε την άμεση αντιπαράθεση, τονίζοντας την ανάγκη για ενότητα μεταξύ των μουσουλμανικών λαών, ενώ αξιωματούχοι όπως ο Χοσεΐν Νουσαμπαντί βλέπουν στη συμφωνία μια ένδειξη σταδιακής απομάκρυνσης των ΗΠΑ από την περιοχή. Ωστόσο, οι σκληροπυρηνικοί κύκλοι στο Ιράν εκφράζουν έντονες ανησυχίες, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία «αποτυχημένη» και προειδοποιώντας για τις συνέπειες λανθασμένων υπολογισμών.
Οι ειδικοί, όπως ο καθηγητής Βαλί Νασρ του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και η Σανάμ Βακίλ του Chatham House, εκτιμούν ότι το σχήμα αυτό αποτελεί μια απάντηση στην αστάθεια που προκαλείται από την αναξιοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών και την κλιμάκωση της έντασης. Παρά το γεγονός ότι επί του παρόντος το σύμφωνο έχει περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα, δεν αποκλείεται μελλοντικά να εξελιχθεί σε έναν ισχυρό πόλο που θα καθορίσει τις εξελίξεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.