Επιχείρηση ανάκτησης στο Έβερεστ για τις «Πράσινες Μπότες» 30 χρόνια μετά

Τρεις δεκαετίες παραμονής στους πάγους του Έβερεστ, κάτω από έναν προεξέχοντα βράχο κοντά στην κορυφή, ήταν αρκετές για να καταστήσουν τις «Πράσινες Μπότες» ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα, αλλά και τραγικά, σημεία αναφοράς για τους ορειβάτες παγκοσμίως. Η σορός, που ονομάστηκε έτσι λόγω των χαρακτηριστικών λαχανί μποτών, δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα σύμβολο του κινδύνου στο βουνό, αλλά μια ανοιχτή πληγή για την Ινδία που αναζητά δικαίωση.

Το Νέο Δελχί προχωρά στη συγκρότηση εξειδικευμένης ομάδας διάσωσης για μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου. Στόχος είναι η ανάκτηση και η επιστροφή της σορού που οι ινδικές αρχές ταυτοποίησαν ως τον Ντόρτζε Μόρουπ, ο οποίος έχασε τη ζωή του το 1996 κατά τη διάρκεια μιας φιλόδοξης αποστολής. Για τη σύζυγό του, Κόντσακ Γιάνγκσκιτ, που διαμένει στο Λαντάκ, η είδηση αποτελεί το τέλος μιας πολυετούς αγωνίας.

Ο Μόρουπ, λοχίας στην Ινδο-Θιβετιανή Αστυνομία Συνόρων, ήταν μέρος μιας εξαμελούς ομάδας που επιχείρησε την ανάβαση από την κινεζική πλευρά του Έβερεστ. Αν και ο ίδιος και δύο ακόμη συναθλητές του, ο Τσεουάνγκ Σμάνλα και ο Τσεουάνγκ Πάλτζορ, έφτασαν στην κορυφή των 8.849 μέτρων, η μοίρα τους σφραγίστηκε στην κατάβαση από μια φονική χιονοθύελλα.

Η ταυτοποίηση της σορού, που για χρόνια θεωρούνταν λανθασμένα ως ο Τσεουάνγκ Πάλτζορ, κατέστη δυνατή χάρη στα ρούχα και τον εξοπλισμό, μετά από ανάλυση στοιχείων και μαρτυριών που ήρθαν στο φως.

Ωστόσο, η αποστολή ανάκτησης θεωρείται μια από τις πιο δύσκολες αναβάσεις, καθώς το σώμα βρίσκεται στη «ζώνη θανάτου» σε υψόμετρο 8.500 μέτρων. Ο Νεπαλέζος ορειβάτης Τσίρινγκ Τζάνγκμπου Σέρπα επισημαίνει ότι ο καιρός και το παγωμένο τερέν αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες. Η ομάδα θα χρειαστεί να τοποθετήσει σχοινιά ασφαλείας και να μεταφέρει το βάρος του παγωμένου σώματος σε δύσβατο έδαφος, σε μια προσπάθεια που ο Ινδός ορειβάτης Κούνταλ Τζόισερ χαρακτηρίζει ως το πλέον επικίνδυνο εγχείρημα που μπορεί να αναλάβει κάποιος στο βουνό.