Οκτώ στις δέκα χιλιάδες: Η στρατηγική πίσω από τον στόλο των ιρανικών drones καμικάζι
Πώς η απλή τεχνολογία και το χαμηλό κόστος επέτρεψαν στην Τεχεράνη να δημιουργήσει έναν τεράστιο στόλο μη επανδρωμένων επιθετικών συστημάτων.
Η Τεχεράνη διαθέτει πλέον έναν «στρατό» από μη επανδρωμένα επιθετικά συστήματα, με τις στρατιωτικές εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για δεκάδες χιλιάδες drones. Σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις, ο αριθμός τους ενδέχεται να αγγίζει ακόμη και τις 80.000 μονάδες, γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό στη διεθνή κοινότητα σχετικά με τη μαζική τους παραγωγή.
Το κλειδί για την κυριαρχία αυτού του οπλοστασίου βρίσκεται στην επιλογή της απλότητας έναντι της υψηλής τεχνολογίας. Το Shahed-136, το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, σχεδιάστηκε με γνώμονα τη μαζική παραγωγή. Η κατασκευή του βασίζεται σε προσιτά υλικά, διαθέτοντας τριγωνική πτέρυγα τύπου delta και απουσία εξελιγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων ή πολύπλοκων αισθητήρων που συναντάμε στα δυτικά μοντέλα. Αντ’ αυτών, τα συγκεκριμένα drones βασίζονται σε απλά συστήματα πλοήγησης με GPS, ακολουθώντας προκαθορισμένες συντεταγμένες για την επίτευξη του στόχου τους. Η στρατηγική αυτή, που εστιάζει στον οικονομικό σχεδιασμό και την ευκολία κατασκευής, έχει αλλάξει τα δεδομένα στον σύγχρονο πόλεμο, επιτρέποντας στο Ιράν να διατηρεί έναν τόσο εντυπωσιακό αριθμό drones καμικάζι.