Γουίντσεστερ: Ερευνητής υποστηρίζει ότι εντόπισε τον τάφο του Αλφρέδου του Μέγα κάτω από πάρκινγκ
Μετά από έρευνα 13 ετών, ο ιστορικός Graham Phillips θεωρεί ότι τα λείψανα του σπουδαίου Άγγλου βασιλιά δεν βρίσκονται στο σημείο που πίστευαν οι ειδικοί, αλλά σε κοντινή απόσταση.
Ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά μυστήρια της Βρετανίας φαίνεται πως πλησιάζει στη λύση του, καθώς τα χαμένα οστά του Αλφρέδου του Μέγα εντοπίστηκαν –κατά πάσα πιθανότητα– θαμμένα κάτω από έναν χώρο στάθμευσης. Ο Αλφρέδος, ο ηγεμόνας που έθεσε τα θεμέλια της ενωμένης Αγγλίας και έμεινε στην ιστορία για την ηρωική υπεράσπιση του Ουέσσεξ ενάντια στους Βίκινγκς, αποτελεί κεντρικό πρόσωπο της βρετανικής κληρονομιάς, ωστόσο η ακριβής τοποθεσία της τελευταίας του κατοικίας παρέμενε άγνωστη για αιώνες.
Ο ιστορικός ερευνητής Graham Phillips, έπειτα από μια επίπονη έρευνα 13 ετών, ισχυρίζεται, σύμφωνα με την Telegraph, ότι ανακάλυψε τη θέση του τάφου. Όπως επισημαίνει, τα λείψανα βρίσκονται σε απόσταση 18 μέτρων από την πλάκα που σηματοδοτεί το σημείο ταφής στο Γουίντσεστερ. «Παραδόξως, όπως και στην περίπτωση του Ριχάρδου Γ΄, τα οστά βρίσκονται κάτω από έναν χώρο στάθμευσης», τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Phillips, υπενθυμίζοντας την ανακάλυψη του 2012 στο Λέστερ.
Ο Αλφρέδος ο Μέγας, ο οποίος κέρδισε τον ηγέτη των Βίκινγκς Γκούθρουμ στη μάχη του Έντινγκτον το 878, απεβίωσε το 899. Τα οστά του μετακινήθηκαν επανειλημμένα μέσα στους αιώνες: από τον καθεδρικό ναό του Γουίντσεστερ στο Αβαείο Χάιντ το 1110. Μετά την κατεδάφιση του Αβαείου το 1539, τα ίχνη τους χάθηκαν. Το 1866, ο αρχαιολόγος Τζον Μέλορ πίστεψε πως βρήκε τα λείψανα, όμως το 2013 η χρονολόγηση με άνθρακα απέδειξε ότι ανήκαν σε πρόσωπα που έζησαν 200 χρόνια μετά τον θάνατο του βασιλιά.
Η νέα θεωρία του Phillips βασίζεται σε αρχειακό υλικό από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και συγκεκριμένα σε ένα άρθρο του 1800 στο περιοδικό Archaeologia. Εκεί αναφέρεται ότι, στα τέλη του 18ου αιώνα, κρατούμενοι που διαμόρφωναν τον κήπο του διευθυντή της φυλακής που είχε χτιστεί δίπλα στο Αβαείο, ανέσυραν οστά τα οποία ενταφιάστηκαν εκ νέου σε κοντινή περιοχή. Ο ερευνητής δηλώνει πεπεισμένος ότι αυτή η καταγραφή αποτελεί το «κλειδί» για τον εντοπισμό των οστών του Αλφρέδου, της συζύγου και του γιου του.