Διπλωματικό μέτωπο κατά της Λιβύης: Ιταλία και Τυνησία απορρίπτουν τις μονομερείς αξιώσεις για την ΑΟΖ
Ενισχύεται η ελληνική θέση καθώς η Ρώμη και η Τύνιδα καταγγέλλουν στον ΟΗΕ τις αυθαίρετες οριοθετήσεις που βασίζονται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η Λιβύη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διευρυμένο διπλωματικό μέτωπο, καθώς μετά την Ελλάδα, τόσο η Ιταλία όσο και η Τυνησία απέρριψαν επίσημα τις μονομερείς αξιώσεις της για την ΑΟΖ. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ρηματική διακοίνωση της 27ης Μαΐου 2025, με την οποία η Τρίπολη επιχείρησε να καθορίσει θαλάσσιες ζώνες επικαλούμενη το τουρκολιβυκό μνημόνιο, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για σφετερισμό περιοχών της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Κρήτης.
Η Αθήνα, δια της υφυπουργού Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου και του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, έχει ήδη θέσει το ζήτημα της οριοθέτησης σε διαδοχικές επαφές, επιδιώκοντας την παραπομπή της διαφοράς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Παράλληλα, η Ελλάδα έχει κατοχυρώσει δικαιώματα μέσω της αδειοδότησης οικοπέδων στη Chevron, εφαρμόζοντας τη μέση γραμμή βάσει του Δικαίου της Θάλασσας.
Η στάση της Ιταλίας και της Τυνησίας έρχεται να ενισχύσει τις ελληνικές θέσεις. Η Ιταλία, με επιστολή της στον ΟΗΕ στις 26 Μαΐου 2026, κατήγγειλε ότι η λιβυκή οριοθέτηση παραβιάζει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως αυτά είχαν κατοχυρωθεί από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης το 1985. Αντίστοιχα, η Τυνησία, με διακοίνωσή της στις 19 Απριλίου 2026, απέρριψε τις λιβυκές διεκδικήσεις, υπογραμμίζοντας ότι παραβιάζουν την ιστορική απόφαση του 1982 για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ των δύο χωρών. Η διεθνής αυτή αμφισβήτηση περιορίζει το περιθώριο ελιγμών της Τρίπολης και αναδεικνύει την ανάγκη για έναν διάλογο που θα σέβεται το διεθνές δίκαιο.