Ρήξη στις σχέσεις Πολωνίας και Ουκρανίας με την επιστροφή κρατικών παρασήμων
Κλιμακώνεται η διπλωματική κρίση ανάμεσα σε Βαρσοβία και Κίεβο με φόντο τις ιστορικές διαμάχες για τον UPA και την ανάκληση παρασήμων.
Η Πολωνία και η Ουκρανία, που αποτελούσαν για χρόνια τους πιο στενούς συμμάχους, βρίσκονται πλέον σε μια βαθιά διπλωματική κρίση. Η ιστορική αντιπαράθεση για τους «Ήρωες του UPA» οδήγησε τον Πολωνό πρόεδρο, Κάρολ Ναβρότσκι, να ανακαλέσει το «Τάγμα του Λευκού Αετού», το υψηλότερο κρατικό παράσημο της χώρας, που είχε απονεμηθεί στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Η απάντηση από το Κίεβο ήταν άμεση. Ο Ζελένσκι επέστρεψε το παράσημο μέσω της υπηρεσίας Nova Poschta, κατηγορώντας τον Ναβρότσκι ότι χρησιμοποιεί το ζήτημα για εσωτερικούς πολιτικούς σκοπούς και αντιπαράθεση με τον πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ. Μάλιστα, ο Ουκρανός πρόεδρος ακύρωσε τη συμμετοχή του στη Διάσκεψη για την Ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, που ήταν προγραμματισμένη στο Γκντανσκ.
Η δυσαρέσκεια εξαπλώθηκε γρήγορα στην ουκρανική πολιτική σκηνή. Πρώην πρόεδροι της χώρας, όπως οι Λεονίντ Κούτσμα, Βίκτορ Γιουσένκο και Πέτρο Ποροσένκο, επέστρεψαν επίσης τα δικά τους πολωνικά παράσημα σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο υπουργός Εξωτερικών, Αντρίι Σιμπίχα, κατήγγειλε τη στάση της Βαρσοβίας, υποστηρίζοντας πως κανένας ξένος ηγέτης δεν μπορεί να υπαγορεύει την ιστορία του ουκρανικού έθνους.
Στο επίκεντρο της σύγκρουσης βρίσκεται ο Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός (UPA). Ενώ για τους Ουκρανούς οι μαχητές του αποτελούν σύμβολο αντίστασης κατά του σοβιετικού καθεστώτος, για την Πολωνία η μνήμη του UPA συνδέεται με τις σφαγές περίπου 100.000 Πολωνών στη Βολυνία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός που το πολωνικό κοινοβούλιο έχει χαρακτηρίσει ως γενοκτονία.
Η κατάσταση περιπλέκεται καθώς η Ουκρανία μετατρέπεται σε κεντρικό θέμα της εσωτερικής πολιτικής σκηνής της Πολωνίας. Μερίδα των Πολωνών, ειδικά από τον δεξιό χώρο, αμφισβητεί πλέον ανοιχτά τη στρατιωτική υποστήριξη και τα κοινωνικά επιδόματα προς τους πρόσφυγες. Ο Ναβρότσκι προχώρησε μάλιστα σε απειλές, δηλώνοντας πως θα μπορούσε να εμποδίσει την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βάζοντας τέλος στην προσεκτική διαδικασία συμφιλίωσης που είχε ξεκινήσει με τον προκάτοχό του, Αντρέι Ντούντα.