Το Ομάν βγαίνει στο περιθώριο των διαπραγματεύσεων του Τραμπ με το Ιράν

Το σουλτανάτο του Ομάν, το οποίο επί μακρόν λειτουργούσε ως ο αδιαμφισβήτητος μεσολαβητής στις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, βρίσκεται πλέον σε δυσμενή θέση. Η Ουάσινγκτον επέλεξε να απομακρύνει απότομα τη χώρα από τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις, ασκώντας έντονη κριτική για την υπερβολικά στενή εγγύτητα του σουλτανάτου με την Τεχεράνη.

Το Ομάν, γνωστό και ως «η Ελβετία της Μέσης Ανατολής» λόγω της πολιτικής ουδετερότητάς του, μοιράζεται τα Στενά του Ορμούζ με το Ιράν και υπήρξε κεντρικός υποστηρικτής της πυρηνικής συμφωνίας του 2015. Ωστόσο, όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε πρόσφατα μια συνεννόηση με την Ισλαμική Δημοκρατία για τον τερματισμό του πολέμου στην περιοχή, παρέλειψε επιδεικτικά το Ομάν από τη λίστα των έξι χωρών που συμμετείχαν στις συνομιλίες.

Σύμφωνα με τον Χισάμ Χέλγερ, αναλυτή στο Royal United Services Institute του Λονδίνου, η ισορροπημένη διπλωματία του Ομάν βασίζεται στην τριγωνοποίηση, διατηρώντας ανοιχτούς διαύλους με όλες τις πλευρές. Το πρόβλημα, όπως εξηγεί, έγκειται πλέον στη μειωμένη ανοχή της αμερικανικής κυβέρνησης, καθώς το Ομάν απέφυγε να κατονομάσει ευθέως το Ιράν στις καταδίκες των συγκρούσεων, ενώ παράλληλα κατήγγειλε τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς.

Το ιστορικό του Ομάν περιλαμβάνει σημαντικές διπλωματικές επιτυχίες, όπως η υποδοχή Ισραηλινού ηγέτη το 1994 και η φιλοξενία συνομιλιών μεταξύ Χούθι και Σαουδικής Αραβίας. Παρά τον ενεργό ρόλο του στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, η αποστολή του δοκιμάστηκε σκληρά από τα αμερικανικά πλήγματα του Ιουνίου 2025 και του Φεβρουαρίου. Η ρήξη κορυφώθηκε όταν ο σουλτάνος Χαϊθάμ μπιν Ταρίκ συνεχάρη τον Μοτζταμπά Χαμενεΐ για τη διαδοχή του πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ. Πλέον, το Πακιστάν, με τη συνδρομή του Κατάρ, της Αιγύπτου, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, αναλαμβάνει τα ηνία των εξελίξεων στην περιοχή.