Συναγερμός στις ΗΠΑ για 300 κουβανικά drones με ρωσική και ιρανική τεχνολογία
Οι φόβοι της Ουάσιγκτον για επιθέσεις στο Γκουαντάναμο και το Κι Γουέστ μέσω ασύμμετρων απειλών στην Κούβα.
Η Κούβα επιστρέφει στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής ανησυχίας, όχι όμως με τη μορφή που είχε συνηθίσει η Ουάσιγκτον κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Αυτή τη φορά, η απειλή δεν εντοπίζεται σε σοβιετικούς πυραύλους, αλλά σε κάτι πολύ πιο ευέλικτο, οικονομικό και δύσκολο να ελεγχθεί: στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Axios, το οποίο επικαλείται διαβαθμισμένες αμερικανικές πληροφορίες, η Κούβα φέρεται να έχει αποκτήσει περισσότερα από 300 στρατιωτικά drones. Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην κυβέρνηση Trump, καθώς υπάρχουν αναφορές για συζητήσεις εντός της Αβάνας σχετικά με πιθανή χρήση των μέσων αυτών κατά της αμερικανικής βάσης στο Γκουαντάναμο, αμερικανικών πολεμικών πλοίων, αλλά και του Κι Γουέστ στη Φλόριντα, που απέχει μόλις 90 μίλια από τις ακτές της Κούβας.
Παρά την ανησυχία, οι αμερικανικές εκτιμήσεις υπογραμμίζουν ότι δεν υφίσταται άμεση απειλή πολέμου ή ενεργό σχέδιο επίθεσης. Το Reuters, μεταδίδοντας τις ίδιες πληροφορίες, σημείωσε πως δεν ήταν σε θέση να επαληθεύσει ανεξάρτητα τους ισχυρισμούς. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον την Κούβα ως μια πιθανή πλατφόρμα ασύμμετρων απειλών. Το ζήτημα δεν είναι αν η Κούβα έχει καταστεί ξαφνικά μεγάλη στρατιωτική δύναμη, αλλά το γεγονός ότι μια χώρα με περιορισμένα συμβατικά μέσα μπορεί να αξιοποιήσει προηγμένη τεχνολογία για πλήγματα χαμηλού κόστους, τα οποία όμως φέρουν τεράστιο πολιτικό και συμβολικό βάρος.
Η αμερικανική ανησυχία εντείνεται από την πιθανή εμπλοκή της Ρωσίας και του Ιράν. Σύμφωνα με το Axios, από το 2023 η Αβάνα αποκτά drones διαφορετικών δυνατοτήτων από τις δύο αυτές χώρες, ενώ φέρεται να έχει αναζητήσει επιπλέον εξοπλισμό από τη Μόσχα μόλις τον τελευταίο μήνα. Αυτή η εξέλιξη υποδηλώνει μια ευρύτερη τάση: τη μεταφορά εργαλείων πίεσης και υβριδικών απειλών από τους αντιπάλους των ΗΠΑ απευθείας στο δυτικό ημισφαίριο. Η αναφορά στο Γκουαντάναμο και στο Κι Γουέστ επαναφέρει μνήμες από την κρίση των πυραύλων, μετατοπίζοντας όμως το πεδίο από τον πυρηνικό ανταγωνισμό στην τεχνολογική και ασύμμετρη πραγματικότητα του 2026.