Το διπλό παιχνίδι του Ντόναλντ Τραμπ με τις κινεζικές επενδύσεις

Η συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο δεν περιορίστηκε στους δασμούς, τη σόγια ή την πρόσβαση των αμερικανικών εταιρειών στην κινεζική αγορά. Στο επίκεντρο βρέθηκε ένα πολύ πιο σύνθετο ερώτημα: αν και κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι διατεθειμένες να ξανανοίξουν την πόρτα σε ένα μεγάλο κινεζικό «τσουνάμι» χρήματος.

Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η επιδίωξη είναι σαφής. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δομήσει το οικονομικό του αφήγημα πάνω στην προσέλκυση ξένων κεφαλαίων, επιδιώκοντας εντυπωσιακές συμφωνίες δισεκατομμυρίων δολαρίων που αναδεικνύουν την ισχύ της χώρας του. Ωστόσο, η σχέση με την Κίνα έχει πλέον αλλάξει ριζικά. Στην Ουάσιγκτον, το κινεζικό κεφάλαιο δεν λογίζεται πια ως απλή επενδυτική δραστηριότητα, αλλά ως πιθανός φορέας τεχνολογικής διείσδυσης και εθνικού κινδύνου.

Ο Σκοτ Μπέσεντ, υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Τραμπ, αναζητά έναν μηχανισμό που θα ορίζει ποιους τομείς μπορεί να προσεγγίσει η Κίνα χωρίς να προσκρούει στο τείχος της επιτροπής ελέγχου ξένων επενδύσεων. Το εγχείρημα μοιάζει με άλυτο γρίφο, καθώς οι «κόκκινες γραμμές» των ΗΠΑ συνεχώς μετατοπίζονται. Από τους ημιαγωγούς και την τεχνητή νοημοσύνη μέχρι τη βιοτεχνολογία και τις υποδομές κοντά σε στρατιωτικές βάσεις, η καχυποψία αγγίζει πλέον το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: οι κινεζικές επενδύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες κατέρρευσαν από τα 45 δισεκατομμύρια δολάρια το 2016 σε λιγότερο από 3 δισεκατομμύρια το 2025. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρείας Gotion στο Μίσιγκαν, όπου ένα σχέδιο εργοστασίου μπαταριών ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων ναυάγησε μετά από αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας. Ακόμη και η αγορά μιας απλής αποθήκης στο Νιου Χάμσαϊρ από την κινεζική Nongfu Spring αποτέλεσε αφορμή για αυστηρούς περιορισμούς, αποδεικνύοντας ότι στην παρούσα πολιτική συγκυρία, η κινεζική προέλευση μιας επένδυσης αρκεί για να ενεργοποιήσει μηχανισμούς άμυνας.