Η ειρηνευτική συμφωνία ΗΠΑ και Ιράν δεν θα φέρει άμεση πτώση στις τιμές των καυσίμων
Παρά την πιθανή αποκλιμάκωση της γεωπολιτικής κρίσης στα Στενά του Ορμούζ, οι καταναλωτές θα χρειαστεί να περιμένουν αρκετό καιρό μέχρι να δουν σημαντική διαφορά στην αντλία.
Μια ενδεχόμενη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελεί μια εξέλιξη μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας, ωστόσο η “αποκλιμάκωση στις τιμές των καυσίμων” δεν πρέπει να αναμένεται άμεσα από τους καταναλωτές. Παρόλο που η διπλωματία μπορεί να δώσει τέλος στις εχθροπραξίες, η οικονομική επιβάρυνση που έχει ενσωματωθεί στις αγορές, τη ναυτιλία και τα αποθέματα καυσίμων θα παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το φαινόμενο της «ρουκέτας και του φτερού» περιγράφει ιδανικά τη δυναμική της αγοράς: οι τιμές των καυσίμων ανεβαίνουν ακαριαία με την πρώτη ένδειξη κρίσης, αλλά υποχωρούν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, ακόμη και αν υλοποιηθεί άμεσα, απαιτεί χρόνο για να πειστούν οι ναυτιλιακές εταιρείες και οι ασφαλιστές για την ασφάλεια των δρομολογίων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η μέση τιμή της βενζίνης έχει εκτοξευθεί στα 4,54 δολάρια το γαλόνι από τα 3 δολάρια προ πολέμου, η πολιτική πίεση ενόψει των εκλογών παραμένει τεράστια.
Αναλυτές όπως ο Patrick De Haan της GasBuddy εκτιμούν ότι η σταδιακή υποχώρηση των τιμών θα ακολουθήσει τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση θα υπάρξει μια αρχική αντίδραση της αγοράς, στη δεύτερη θα καταναλωθούν τα ακριβά αποθέματα και στην τρίτη θα απαιτηθεί η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η πλήρης εξομάλυνση των τιμών προς τα προπολεμικά επίπεδα ενδέχεται να μην επιτευχθεί πριν από τις αρχές ή τα μέσα του 2027.
Το Ιράν έχει επιτύχει να εδραιώσει ένα νέο προηγούμενο, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να χρησιμοποιεί τα Στενά του Ορμούζ ως εργαλείο στρατηγικής πίεσης. Ακόμη και αν η ειρήνη επιστρέψει, η αντίληψη του κινδύνου στις διεθνείς αγορές ενέργειας έχει αλλάξει, προσθέτοντας ένα μόνιμο “γεωπολιτικό ασφάλιστρο” στο κόστος των καυσίμων. Εν κατακλείδι, ο Ντόναλντ Τραμπ και οι υπόλοιποι πολιτικοί δρώντες καλούνται να διαχειριστούν μια πραγματικότητα όπου η ειρήνη σταματά τον πόλεμο, αλλά δεν σβήνει ακαριαία την ενεργειακή σκιά του.