Η κλιμακούμενη αστάθεια στις θαλάσσιες οδούς της Μέσης Ανατολής και οι επιπτώσεις στο εμπόριο
Στο επίκεντρο των γεωπολιτικών κινδύνων παραμένουν η Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά του Ορμούζ, με τους αναλυτές της EOS Risk Group να προειδοποιούν για πιθανή επιδείνωση της κατάστασης.
Η ναυσιπλοΐα σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς της Μέσης Ανατολής παραμένει σε υψηλά επίπεδα κινδύνου, σύμφωνα με τη νεότερη ανάλυση της EOS Risk Group, η οποία σκιαγραφεί ένα ασταθές περιβάλλον με διαρκή απειλή αιφνίδιας κλιμάκωσης. Η **αστάθεια στη ναυτιλία της Μέσης Ανατολής** αποτελεί πλέον παράγοντα που επηρεάζει καθοριστικά το παγκόσμιο εμπόριο, καθώς η περιοχή μετατρέπεται σε πεδίο γεωπολιτικών τριβών.
Στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν, παρά την απουσία άμεσων ενδείξεων για επικείμενες επιθέσεις από τους Χούθι, το επίπεδο κινδύνου παραμένει σημαντικό. Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η κατάσταση μπορεί να μετατραπεί σε «υψηλού ρίσκου» μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, σε περίπτωση νέας έντασης με το Ιράν ή νέων πολεμικών ενεργειών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα κριτήρια επιλογής στόχων, καθώς εμπορικά πλοία με δεσμούς προς το Ισραήλ, τις ΗΠΑ ή το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένουν ευάλωτα.
Ακόμη πιο εύθραυστη κρίνεται η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ. Παρά τη διατήρηση της εκεχειρίας της 8ης Μαρτίου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, το περιβάλλον παραμένει ασταθές. Η έκθεση υπογραμμίζει ότι ο κίνδυνος για τα πλοία που διέρχονται χωρίς ιρανική έγκριση χαρακτηρίζεται «ακραίος», ενώ η έλλειψη εμπιστοσύνης καθιστά πιθανά τα επεισόδια ακόμη και από λανθασμένους υπολογισμούς. Ως αποτέλεσμα, πολλοί ναυτιλιακοί κολοσσοί αποφεύγουν τη διέλευση, προκαλώντας δυσλειτουργία στις εμπορικές οδούς και αυξάνοντας το λειτουργικό κόστος.
Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ εντείνουν τις πιέσεις μέσω του οικονομικού αποκλεισμού της ιρανικής ναυτιλίας, με το Ιράν να χρησιμοποιεί τον έλεγχο των στενών ως βασικό μοχλό πίεσης στις διεθνείς διαπραγματεύσεις. Αν και το επικρατέστερο σενάριο παραμένει μια περιορισμένη τοπική κλιμάκωση, η ανάλυση της EOS Risk Group καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ναυτιλία στην περιοχή κινείται πλέον σε μια «πυριτιδαποθήκη», όπου οποιοδήποτε απρόοπτο μπορεί να προκαλέσει ευρύτερες αναταράξεις στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι.