Η «λίστα των συμμάχων» του Λευκού Οίκου προκαλεί αναταράξεις στο ΝΑΤΟ
Ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει τρόπους επιβολής κυρώσεων σε χώρες-μέλη που δεν ευθυγραμμίστηκαν με τις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Ένα σχέδιο αξιολόγησης των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, το οποίο ουσιαστικά δημιουργεί μια «λίστα καλών και κακών» συμμάχων, φέρεται να έχει εκπονήσει ο Λευκός Οίκος. Στο επίκεντρο βρίσκεται η στάση των κρατών απέναντι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν, με την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να αναζητά τρόπους τιμωρίας για εκείνους που δεν παρείχαν την αναμενόμενη στήριξη.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Politico, που επικαλείται Ευρωπαίους διπλωμάτες και Αμερικανό αξιωματούχο του Πενταγώνου, το σχέδιο προβλέπει την κατάταξη των μελών της Συμμαχίας σε ειδικές κατηγορίες, ανάλογα με τη συνεισφορά τους. Η επεξεργασία της εν λόγω πρωτοβουλίας ολοκληρώθηκε ενόψει της πρόσφατης επίσκεψης του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, στην Ουάσιγκτον. Πρόκειται για μια κίνηση που ενισχύει την πίεση στη Συμμαχία, η οποία έχει ήδη δοκιμαστεί από προγενέστερες αμφιλεγόμενες προσεγγίσεις, όπως η ιδέα περί προσάρτησης της Γροιλανδίας ή οι απειλές του Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ.
Ήδη από τον Δεκέμβριο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ είχε προειδοποιήσει ότι οι σύμμαχοι που συμβάλλουν ουσιαστικά –όπως το Ισραήλ, η Νότια Κορέα, η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής– θα απολαμβάνουν προνομιακή μεταχείριση, ενώ οι υπόλοιποι θα έρθουν αντιμέτωποι με συνέπειες. Παρά το γεγονός ότι οι λεπτομέρειες για τις κυρώσεις παραμένουν ασαφείς, εξετάζεται η πιθανότητα αναδιάταξης των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη. Εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου δήλωσε χαρακτηριστικά ότι, παρά την πάγια στήριξη των ΗΠΑ προς τους συμμάχους τους, η απουσία ανταπόκρισης στην επιχείρηση «Epic Fury» δεν θα λησμονηθεί.
Στον αντίποδα, η στάση αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Ο γερουσιαστής Ρότζερ Γουίκερ τόνισε ότι η απαξιωτική ρητορική για τις συμμαχίες βλάπτει τα αμερικανικά συμφέροντα, ενώ αναλυτές όπως ο Τζόελ Λιναϊνμάκι εκφράζουν αμφιβολίες για τη σκοπιμότητα του ανοίγματος ενός νέου «εχθρικού μετώπου» με την Ευρώπη εν μέσω του πολέμου.