Αλέξανδρος Ψυχούλης: Δικαιολογημένο το αίτημα των δωρητών για την επιστροφή του Κενταύρου στο Πήλιο
Ο γνωστός εικαστικός ασκεί κριτική στη διαχείριση των δημόσιων γλυπτών και προτείνει τη δημιουργία ενός «πάρκου δωρεών» στον Βόλο για την προστασία της αισθητικής των πόλεων.
Την άποψη ότι η οικογένεια του δημιουργού του «Κενταύρου», που βρίσκεται σήμερα στον κόμβο της Χορεύτρας στο Νότιο Πήλιο, έχει κάθε δίκιο να ζητά την επιστροφή του γλυπτού, εξέφρασε ο καταξιωμένος εικαστικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Αλέξανδρος Ψυχούλης. Μιλώντας την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου στην ΕΡΤ Βόλου, ο κ. Ψυχούλης ανέλυσε τη σημασία που έχει η σωστή διαχείριση των δωρεών στον δημόσιο χώρο, τονίζοντας πως όταν οι όροι της παραχώρησης δεν τηρούνται, ο δωρητής έχει κάθε δικαίωμα να διεκδικήσει το έργο του.
Το γλυπτό, φιλοτεχνημένο από τον Γάλλο καλλιτέχνη Yvon Le Bellec ως σύμβολο της ελληνογαλλικής φιλίας, έχει διαγράψει μια πολυτάραχη πορεία. Μετά την αρχική του τοποθέτηση στην Αγριά και τις αντιδράσεις που προκάλεσε, το έργο έμεινε για χρόνια εγκαταλελειμμένο σε υπαίθριο χώρο, πριν τελικά μεταφερθεί στον κόμβο της Χορεύτρας. Ο κ. Ψυχούλης, ο οποίος είχε συμμετάσχει παλαιότερα σε επιτροπή για την αξιολόγηση του έργου επί θητείας Πάνου Σκοτινιώτη, υπογράμμισε ότι η έλλειψη οργανωμένης πολιτικής για τα δημόσια γλυπτά αποτελεί «μάστιγα», καλώντας τις δημοτικές αρχές να σταματήσουν να αποδέχονται δωρεές χωρίς καλλιτεχνικό σχεδιασμό.
Μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη του καθηγητή αφορά την ίδια την ταυτότητα του έργου. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο «Κένταυρος» πιθανότατα δεν δημιουργήθηκε εξαρχής ως αναπαράσταση του μυθολογικού πλάσματος, αλλά η μορφολογία του παραπέμπει σε ινδικές θεότητες, γεγονός που καθιστά επιβεβλημένη τη βαθύτερη μελέτη των έργων πριν την τοποθέτησή τους.
Ως λύση, ο Αλέξανδρος Ψυχούλης πρότεινε τη δημιουργία ενός «πάρκου δωρεών» στον Βόλο, αξιοποιώντας παροπλισμένες εγκαταστάσεις του ΟΣΕ. Εκεί θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν όλα τα γλυπτά που απομακρύνονται από δημόσιους χώρους, δημιουργώντας έναν μουσειακό και τουριστικό πόλο έλξης, αντί να αλλοιώνεται η αισθητική των πλατειών. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι η νομοθεσία του 1997 (νόμος 2557/1997) προβλέπει τη διάθεση του 1% του κόστους των δημόσιων κτιρίων για έργα τέχνης, μια δυνατότητα που παραμένει, δυστυχώς, ανεκμετάλλευτη.