Γεραπετρίτης από το Τορόντο: Η ισχύς επικρατεί πλέον των αρχών στη διεθνή σκηνή
Ο υπουργός Εξωτερικών προειδοποιεί για την υποχώρηση του Διεθνούς Δικαίου και την επικράτηση των ενόπλων συγκρούσεων, υπογραμμίζοντας τις προκλήσεις της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας.
«Βιώνουμε τεκτονικές γεωπολιτικές αλλαγές» και «η ισχύς επικρατεί έναντι των αρχών», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, σε ομιλία του στο Munk School of Global Affairs and Public Policy του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Με αφορμή την παρουσία του στον Καναδά, ο κ. Γεραπετρίτης σκιαγράφησε ένα δυσοίωνο παγκόσμιο τοπίο, επισημαίνοντας ότι η διεθνής αρχιτεκτονική ασφάλειας που θεμελιώθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υποχωρεί μπροστά σε μια εποχή αβεβαιότητας.
Ο Έλληνας υπουργός χαρακτήρισε την τρέχουσα συγκυρία ως μια από τις πιο προκλητικές περιόδους για την εξωτερική πολιτική, υπογραμμίζοντας πως, αν γνώριζε το μέγεθος των παγκόσμιων αναταράξεων, η Ελλάδα ίσως δεν θα είχε διεκδικήσει τη θέση του μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. «Κάθε τι που θα μπορούσε να πάει στραβά, στην ουσία πήγε πράγματι στραβά», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον κ. Γεραπετρίτη, τα σημερινά δεδομένα είναι ανησυχητικά:
* Καταγράφεται ο μεγαλύτερος αριθμός ένοπλων συγκρούσεων από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με περισσότερες από 60 ενεργές εστίες.
* Η γεωγραφική απομόνωση των συγκρούσεων έχει καταργηθεί, καθώς οι κρίσεις μεταφέρονται ταχύτατα σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.
* Η ενεργειακή ανασφάλεια και η επισιτιστική κρίση, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την κατάρρευση του διαδρόμου σιτηρών στην Ουκρανία, αποτελούν πλέον δομικά προβλήματα.
Παράλληλα, ο υπουργός ανέδειξε την επιρροή της Τεχνητής Νοημοσύνης στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη, καθώς και την αλλαγή του τρόπου ενημέρωσης, όπου η ακεραιότητα της πληροφορίας θυσιάζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προς χάριν της ταχύτητας. Καταλήγοντας, ο Γιώργος Γεραπετρίτης έθεσε το κρίσιμο ερώτημα για το αν η ανθρωπότητα διανύει μια απλή μεταβατική περίοδο ή αν βρισκόμαστε μπροστά στη διαμόρφωση μιας νέας, μόνιμης τάξης πραγμάτων όπου το Διεθνές Δίκαιο τίθεται στο περιθώριο.
