Γιάννης Ζουγανέλης: «Το Ας περιμένουν οι γυναίκες το ανακαλύπτουν τώρα οι νέοι»
Ο δημοφιλής καλλιτέχνης μιλά για τη διαχρονική κωμωδία του Σταύρου Τσιώλη, αποκαλύπτει πώς προέκυψε ο τίτλος και παρουσιάζει τα νέα θεατρικά του σχέδια.
Είκοσι οκτώ χρόνια μετά την πρώτη προβολή της, η ταινία «Ας περιμένουν οι γυναίκες» παραμένει ένα πολιτιστικό φαινόμενο που εξακολουθεί να κερδίζει νέους και φανατικούς θεατές. Ο Γιάννης Ζουγανέλης, μιλώντας στην ΕΡΤ Βόλου και στον δημοσιογράφο Γιάννη Ξυνόπουλο, αναφέρθηκε στη διαχρονική απήχηση της ταινίας του Σταύρου Τσιώλη, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι δεν θα μπορέσει να παρευρεθεί στην προγραμματισμένη προβολή στον Βόλο, στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Η κλασική πλέον κωμωδία των 87 λεπτών, που παρουσιάζει τις περιπέτειες τριών μπατζανάκηδων (Γιάννη Ζουγανέλη, Αργύρη Μπακιρτζή και Σάκη Μπουλά) καθ’ οδόν προς τη Θάσο, έχει ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα. «Ακόμη και στο εξωτερικό, σε περιοδείες μου, με πλησιάζουν για να μου μιλήσουν γι’ αυτή την ταινία», παραδέχθηκε ο Γιάννης Ζουγανέλης, αναφέροντας ένα χαρακτηριστικό περιστατικό στο Λονδίνο, όπου Άγγλοι θεατές γνώριζαν το έργο.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι νεότερες γενιές ανακαλύπτουν σήμερα τις σουρεαλιστικές ατάκες της ταινίας, οι οποίες κυκλοφορούν ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο Γιάννης Ζουγανέλης αποκάλυψε επίσης την ιστορία πίσω από τον τίτλο: «Επειδή πάντα περιμένουν οι γυναίκες, το είπα. Με άκουσε ο Σταύρος και ονόμασε την ταινία “Ας περιμένουν οι γυναίκες”», αντικαθιστώντας τον αρχικό τίτλο «Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης».
Παράλληλα με τις αναμνήσεις, ο καλλιτέχνης προχωρά σε νέα βήματα. Αυτή την περίοδο συμμετέχει στον «Ρωμαίο και Ιουλιέτα» του Μποστ στο Θέατρο Πέτρας, ενώ από τις 8 Οκτωβρίου πρωταγωνιστεί στο Embassy Theater στην κωμωδία «Το παγόβουνο» της Γιολάντα Γκαρσία Σεράνο. Επιπλέον, από τις 19 Οκτωβρίου, σκηνοθετεί στο Θέατρο Μαβίλη το έργο «Λευκές νύχτες ενός κλόουν», βασισμένο στον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Τέλος, η πλούσια ιστορία της σκηνής «Αχ… Μαρία!» των Εξαρχείων αποτυπώθηκε πρόσφατα στο βιβλίο «Αχ… Μαρία! 1980-1990», το οποίο συνυπογράφει ο Γιάννης Ζουγανέλης με τον Αντώνη Τουμανίδη.