81 χρόνια από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι: Γιατί η πυρηνική ενέργεια ενέχει κινδύνους για την Ελλάδα
Κοινή παρέμβαση για τους κινδύνους των πυρηνικών αντιδραστήρων με αφορμή τη μαύρη επέτειο των βομβαρδισμών στην Ιαπωνία.
Με αφορμή τη συμπλήρωση ογδόντα ενός ετών από τη ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, η συζήτηση για την ασφάλεια της πυρηνικής τεχνολογίας επανέρχεται στο προσκήνιο. Σε κοινή τους ανακοίνωση, ο Τομέας Άμυνας και ο Τομέας Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας τονίζουν ότι η μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων επιβάλλει τη μέγιστη υπευθυνότητα και δημοκρατικό έλεγχο απέναντι σε κάθε πυρηνική φιλοδοξία.
Η τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια και ο πόλεμος στην Ουκρανία έχουν καταστήσει σαφές ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις αποτελούν εν δυνάμει στόχους. Το παράδειγμα του πυρηνικού σταθμού στη Ζαπορίζια, ο οποίος βρέθηκε επανειλημμένα στο επίκεντρο στρατιωτικών επιχειρήσεων, επιβεβαιώνει ότι ο κίνδυνος ενός πυρηνικού ατυχήματος λόγω επιθέσεων σε κρίσιμες υποδομές δεν είναι πλέον ένα θεωρητικό σενάριο.
Υπό αυτό το πρίσμα, οι δύο Τομείς εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις για τις κυβερνητικές συζητήσεις σχετικά με την εγκατάσταση μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων στη χώρα μας. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά και αφορούν τόσο το υψηλό οικονομικό κόστος και τη διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων, όσο και την ασφάλεια σε μια εξαιρετικά σεισμογενή περιοχή όπως η Ελλάδα. Αντί για νέες πυρηνικές εξαρτήσεις, προτείνεται η επένδυση στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, δηλαδή στην ηλιακή και αιολική ενέργεια, καθώς και στην αποκεντρωμένη παραγωγή, στοιχεία που εγγυώνται την πραγματική ενεργειακή ασφάλεια.