Κυριάκος Κώτσογλου: Οι δομικές αδυναμίες που απειλούν την τουριστική ανάπτυξη στην Κρήτη
Ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού αναλύει τις αστοχίες στις υποδομές του ΒΟΑΚ, την κατακόρυφη πτώση της κατά κεφαλήν δαπάνης και τα προβλήματα στο νέο χωροταξικό σχεδιασμό.
Η Κρήτη βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο, με την τουριστική ανάπτυξη να έρχεται σε άμεση σύγκρουση με τις υποδομές του νησιού και την κοινωνική πίεση. Ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της Περιφέρειας Κρήτης, Κυριάκος Κώτσογλου, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, αναδεικνύοντας τις κρίσιμες προκλήσεις που απαιτούν άμεση στρατηγική διαχείριση.
Στο επίκεντρο των προβληματισμών του βρίσκεται ο Βόρειος Οδικός Άξονας (ΒΟΑΚ), του οποίου η καθυστερημένη εξέλιξη δυσχεραίνει την πρόσβαση, καθώς η διαδρομή από τα Χανιά προς το Ηράκλειο διαρκεί πλέον 2,5 με 3 ώρες. Ο κ. Κώτσογλου επισημαίνει ότι η ιεράρχηση των έργων κρίνεται λανθασμένη, καθώς η κατασκευή του οδικού άξονα θα έπρεπε να έχει προηγηθεί του νέου αεροδρομίου. Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη για πληρέστερη διασύνδεση της Σητείας, καθώς και των Χανίων με τις βασικές πύλες εισόδου.
Πέρα από τα τεχνικά έργα, σοβαρό πλήγμα δέχεται η τοπική οικονομία. Παρά την αύξηση των αφίξεων κατά 11% έως το τέλος Μαΐου, τα έσοδα παραμένουν στάσιμα. Η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη κατέγραψε θεαματική πτώση, υποχωρώντας από τα 980 ευρώ το 2023 στα 690 ευρώ το 2025. Η εξέλιξη αυτή μεταφράζεται σε απώλειες ύψους 1 δισ. €, με τις συνολικές εισπράξεις να μειώνονται από το εύρος των 4,7–5 δισ. € στα 3,7–4 δισ. €. Το φαινόμενο πλήττει κυρίως την εστίαση, καθώς οι επισκέπτες στρέφονται μαζικά σε supermarket και φούρνους, αποφεύγοντας τις παραδοσιακές ταβέρνες.
Τέλος, ο κ. Κώτσογλου ασκεί κριτική στο Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό. Η βιαστική εφαρμογή του για την εκταμίευση κονδυλίων από το RRF οδηγεί σε οριζόντιες ρυθμίσεις που αδικούν συγκεκριμένες περιοχές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο χαρακτηρισμός περιοχών όπως η Νέα Κυδωνία ή ο Δήμος Πλατανιά ως «κόκκινες» (κορεσμένες), γεγονός που συμπαρασύρει άδικα ορεινούς όγκους και ευαίσθητα οικοσυστήματα, όπως η είσοδος του Φαραγγιού της Σαμαριάς, αντί ο υπολογισμός να γίνεται σε τοπικό επίπεδο για την ενίσχυση της ενδοχώρας.