Εφορία: Μεταφέρει άλλα 6 δισεκατομμύρια ευρώ στα ανεπίδεκτα είσπραξης έως το 2026
Ποια χρέη μπαίνουν στο «ψυγείο» και γιατί η διαδικασία δεν αποτελεί διαγραφή οφειλών για τους μεγαλοοφειλέτες.
Σε ένα εκτεταμένο «ξεκαθάρισμα» του χαρτοφυλακίου των ληξιπρόθεσμων οφειλών προχωρά η φορολογική διοίκηση, εστιάζοντας σε ποσά που θεωρούνται πρακτικά αδύνατον να εισπραχθούν. Ο επίσημος σχεδιασμός προβλέπει τη μεταφορά επιπλέον 6 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ειδική κατηγορία των «ανεπίδεκτων είσπραξης» έως το 2026.
Η στρατηγική αυτή αφορά κατά κύριο λόγο τους μεγάλους οφειλέτες, καθώς τα 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ από το παραπάνω ποσό εντοπίζονται σε οφειλές που ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο ευρώ ανά ΑΦΜ, ενώ οι μικρότερες οφειλές αντιπροσωπεύουν μόλις 200 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με τα δεδομένα του Μαρτίου του 2026, το συνολικό βάρος των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο ανέρχεται στα 114,516 δισεκατομμύρια ευρώ. Μέχρι σήμερα, το 30,8% (35,264 δισεκατομμύρια ευρώ) έχει ήδη ενταχθεί σε αυτό το καθεστώς. Με τη νέα προσθήκη, το ποσό αυτό θα ανέλθει στα 41,264 δισεκατομμύρια ευρώ, υπερβαίνοντας το 36% της συνολικής δεξαμενής χρεών.
Στην κατηγορία των ανεπίδεκτων είσπραξης εντάσσονται οφειλές για τις οποίες έχουν εξαντληθεί όλες οι νόμιμες εισπρακτικές διαδικασίες χωρίς αποτέλεσμα για δεκαετίες. Ο Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ) θέτει αυστηρές δικλίδες, απαιτώντας ενδελεχή έρευνα περιουσίας και πλήρως αιτιολογημένη έκθεση από τον ελεγκτή. Ωστόσο, το πλαίσιο έχει γίνει πιο ελαστικό, επιτρέποντας τον χαρακτηρισμό μιας οφειλής ως ανεπίδεκτης ακόμη και αν ο οφειλέτης διαθέτει μικρή περιουσία. Συγκεκριμένα, η ακίνητη περιουσία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5% του βασικού χρέους ή τις 100.000 ευρώ, ενώ η κινητή περιουσία δεν μπορεί να ξεπερνά τις 30.000 ευρώ.
Είναι κρίσιμο να διευκρινιστεί ότι η διαδικασία αυτή δεν ισοδυναμεί με διαγραφή ή παραγραφή. Τα χρέη «παγώνουν» και καταχωρίζονται σε ειδικά βιβλία για μία δεκαετία, κατά την οποία αναστέλλεται η παραγραφή. Οι οφειλέτες στερούνται τη φορολογική ενημερότητα, ενώ το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα δέσμευσης λογαριασμών και κατασχέσεων, σε περίπτωση που διαπιστωθεί μελλοντική βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης.