Οι προκλήσεις της ευρωπαϊκής φορολογικής πολιτικής στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης
Προτάσεις για εναρμόνιση, αντιμετώπιση της ψηφιακής απειλής και ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.
Η ανάγκη για επαναπροσδιορισμό του φορολογικού πλαισίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό το πρίσμα της ψηφιακής μετάβασης και της εθνικής συνοχής, βρέθηκε στο επίκεντρο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, που διεξήχθη στους Δελφούς μεταξύ 22 και 25 Απριλίου.
Ο πρώην Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θεόδωρος Σκυλακάκης, υπογράμμισε ότι βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη τεχνολογική επανάσταση της ιστορίας, η οποία απειλεί να ανατρέψει τα δεδομένα στα φορολογικά έσοδα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ευρώπη εμφανίζεται απροετοίμαστη, καθώς το 70-80% των εσόδων της προέρχεται από την εργασία και την κατανάλωση, την ώρα που η Τεχνητή Νοημοσύνη θέτει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας. Ο κ. Σκυλακάκης πρότεινε τη φορολογική ενοποίηση ως εργαλείο, ειδικά για τις υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης που εισάγονται από χώρες εκτός Ευρώπης και σήμερα παραμένουν αδασμολόγητες.
Από την πλευρά του, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Στέλιος Πέτσας, σχολιάζοντας την έκθεση Ντράγκι, ανέφερε ότι ο πενταπλασιασμός του κοινοτικού προϋπολογισμού αποτελεί ένα ιδιαίτερα τολμηρό εγχείρημα. Πρότεινε την εναρμόνιση των συντελεστών ΦΠΑ, με πρόβλεψη ειδικών εξαιρέσεων για περιπτώσεις όπως η ελληνική νησιωτικότητα, υπογραμμίζοντας ότι οι φορολογικές αλλαγές πρέπει να εξυπηρετούν την αντιμετώπιση της εισαγόμενης ενεργειακής κρίσης.
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο ΑΠΘ, Αικατερίνη Σαββαΐδου, επισήμανε πως το τρέχον πλαίσιο φορολόγησης των επιχειρήσεων είναι κατακερματισμένο και αναποτελεσματικό. Ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει νέα δέσμη μέτρων για το δεύτερο τρίμηνο του 2026, τονίζοντας όμως ότι η απαίτηση για ομοφωνία δυσχεραίνει τις μεταρρυθμίσεις.
Τέλος, ο Donato Raponi, στέλεχος της D. Raponi international Tax Consulting, άσκησε κριτική στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη φορολόγηση των προϊόντων καπνού. Υποστήριξε ότι μια ορθολογική πολιτική δημόσιας υγείας οφείλει να λαμβάνει υπόψη το προφίλ κινδύνου κάθε προϊόντος, διατηρώντας παράλληλα την ευελιξία των κρατών-μελών να προσαρμόζουν τη φορολογία τους στις εθνικές οικονομικές συνθήκες.