Το “Μητρώο 11” γίνεται «ασπίδα» δικαιοσύνης: 50.000 ευρώ αποζημίωση για ανεπιθύμητες κλήσεις

Η Δικαιοσύνη έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα προς τις εταιρείες τηλεφωνικής προώθησης, επιβεβαιώνοντας ότι η εγγραφή στο «Μητρώο 11» δεν αποτελεί μια τυπική διαδικασία, αλλά μια νομικά δεσμευτική επιλογή. Με την απόφαση 401/2025, το Μονομελές Εφετείο Πειραιά επιδίκασε συνολικά 50.000 ευρώ ως χρηματική αποζημίωση για ηθική βλάβη σε υπόθεση ανεπιθύμητων διαφημιστικών κλήσεων.

Η υπόθεση αφορούσε έναν ασφαλιστικό πράκτορα, ο οποίος από τις 22 Φεβρουαρίου 2023 είχε καταχωρίσει τον αριθμό κινητού του στο ειδικό μητρώο του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006, δηλώνοντας ρητά ότι δεν επιθυμεί να λαμβάνει κλήσεις απευθείας εμπορικής προώθησης. Παρά την εγγραφή, ο ενάγων δέχθηκε επανειλημμένες τηλεφωνικές κλήσεις από τις 10 Μαρτίου έως τις 26 Ιουνίου 2023, για προώθηση υπηρεσιών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι κλήσεις προέρχονταν από αριθμό που χρησιμοποιούσε τρίτη εταιρεία, η οποία είχε αναλάβει, με σύμβαση αορίστου χρόνου, την οργάνωση εξερχόμενων επικοινωνιών για λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας, με σκοπό την ενημέρωση δυνητικών πελατών και τον προγραμματισμό ραντεβού. Το δικαστήριο έκρινε ότι η εταιρεία που πραγματοποιούσε τις κλήσεις ενεργούσε ως προστηθείσα της εναγόμενης, δηλαδή στο όνομα και για λογαριασμό της, με αποκλειστικό στόχο τη διαφήμιση των υπηρεσιών της.

Ο ενάγων υποστήριξε ότι, παρά τη ρητή άρνησή του και την καταχώριση στο μητρώο, οι κλήσεις του προκάλεσαν απώλεια προσωπικού και επαγγελματικού χρόνου, καθώς και προσβολή της προσωπικότητάς του, ιδίως ως προς το δικαίωμα πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Διεκδίκησε αποζημίωση 10.000 ευρώ για κάθε παράνομη κλήση, ήτοι συνολικά 50.000 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε αναγνωρίσει την παράβαση του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006 και είχε επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση, όμως η εταιρεία άσκησε έφεση, επικαλούμενη εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και πλημμελή αξιολόγηση των αποδείξεων.

Το Εφετείο, επικαλούμενο και τη νομολογία του Αρείου Πάγου (ΑΠ 564/2024), τόνισε ότι ο νομοθέτης έχει θεσπίσει κατώτατο όριο αποζημίωσης 10.000 ευρώ ανά παράβαση, προκειμένου να διασφαλίζεται ουσιαστική προστασία των πολιτών έναντι παρεμβάσεων στα προσωπικά τους δεδομένα, ιδίως από οικονομικά ισχυρούς οργανισμούς που επιδιώκουν εμπορική προώθηση. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, η ρύθμιση αυτή δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 25 του Συντάγματος, αλλά συνάδει με την προστασία της ανθρώπινης αξίας και των προσωπικών δεδομένων. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η εναγόμενη εταιρεία δεν προέβη στον απαιτούμενο έλεγχο των σχετικών μητρώων ούτε έλαβε υπόψη την καταχώριση του αριθμού του ενάγοντος, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε επανειλημμένα ενημερώσει τους καλούντες για την εγγραφή του στο «Μητρώο 11». Απορρίφθηκε επίσης ο ισχυρισμός περί ανυπαρξίας συμβατικής σχέσης με την εταιρεία που πραγματοποίησε τις κλήσεις ή περί εμπλοκής άλλου παρόχου ενέργειας, καθώς δεν προσκομίστηκαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ούτε κατονομάστηκε συγκεκριμένος τρίτος. Το Εφετείο απέρριψε και τον ισχυρισμό περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, επισημαίνοντας ότι ο περιορισμένος αριθμός κλήσεων δεν αρκεί από μόνος του για να στοιχειοθετήσει καταχρηστικότητα.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της προσβολής, τον βαθμό υπαιτιότητας της εταιρείας, την απουσία συνυπαιτιότητας του ενάγοντος και τις γενικότερες συνθήκες, το δικαστήριο καθόρισε την αποζημίωση στο ελάχιστο προβλεπόμενο ποσό των 10.000 ευρώ ανά παράβαση. Για τις πέντε κλήσεις που αποδείχθηκαν, επιδικάστηκε συνολικά ποσό 50.000 ευρώ. Η απόφαση αναμένεται να λειτουργήσει ως σαφές μήνυμα συμμόρφωσης προς τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τηλεφωνικής εμπορικής προώθησης, υπενθυμίζοντας ότι η παραβίαση του «Μητρώου 11» συνεπάγεται ουσιαστικές οικονομικές συνέπειες.