Δημοτικά Ιατρεία: Από τη συνταγογράφηση στην ουσιαστική φροντίδα υγείας της γειτονιάς
Πώς οι Δήμοι αναβαθμίζουν τις δομές τους με νοσηλευτικές πράξεις, συμβουλευτική πλοήγησης και κοινωνικές συνεργασίες για την κάλυψη του κενού στο ΕΣΥ.
Για πολλά χρόνια, τα δημοτικά ιατρεία σε πλήθος Δήμων περιορίζονταν σε έναν υποτυπώδη ρόλο, ταυτισμένο με τη συνταγογράφηση και τις δωρεάν ιατρικές επισκέψεις. Ωστόσο, η αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού, η έξαρση των χρονίων νοσημάτων και οι δυσκολίες πρόσβασης στο ΕΣΥ αναγκάζουν σήμερα την Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναθεωρήσει τη στρατηγική της. Η πρόσφατη απόφαση του Δήμου Παλαιού Φαλήρου να ενισχύσει τις δομές του με οργανωμένη νοσηλευτική φροντίδα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στροφής.
Σε δήμους όπως ο Δήμος Αθηναίων, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, ο Δήμος Χαλανδρίου, ο Δήμος Λαρισαίων και ο Δήμος Ηρακλείου Αττικής, οι υπηρεσίες έχουν ήδη αποκτήσει πιο πολυδιάστατο χαρακτήρα. Από κατ’ οίκον νοσηλευτική και φυσικοθεραπεία, μέχρι προγράμματα όπως το «Φροντίζω» στην Αθήνα, ο στόχος είναι πλέον σαφής: τα δημοτικά ιατρεία να μετατραπούν σε «σημεία πλοήγησης» του πολίτη.
Ο ρόλος του Δήμου δεν είναι να δημιουργήσει ένα παράλληλο ΕΣΥ, αλλά να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στο σπίτι του ασθενούς και το νοσοκομείο. Οι Δήμοι, διαθέτοντας τη γνώση για τις ανάγκες των δημοτών τους, μπορούν να λειτουργήσουν ως «σύμβουλοι υγείας», κατευθύνοντας τους ασθενείς στις κατάλληλες ειδικότητες και δομές, ενώ παράλληλα μπορούν να συνάπτουν διαφανείς συνεργασίες με ιδιωτικούς παρόχους για προνομιακές τιμές σε εξετάσεις, όπως έχει συμβεί κατά καιρούς σε Δήμους όπως η Ηλιούπολη ή η Κως.
Η αναβάθμιση αυτή καθίσταται επιτακτική, καθώς η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη σε ιδιωτική συμμετοχή στην υγεία, με το ποσοστό να αγγίζει το 37%, έναντι 4% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η πρόκληση για το μέλλον είναι η συνένωση των δυνάμεων των Δημοτικών Ιατρείων με τα ΚΕΠ Υγείας, δημιουργώντας μια αλυσίδα πρωτοβάθμιας φροντίδας που θα παρέχει έγκυρη καθοδήγηση και ουσιαστική υποστήριξη σε κάθε δημότη.