Θύελλα αντιδράσεων στην αυτοδιοίκηση για το νέο πολεοδομικό πλαίσιο στους μικρούς οικισμούς
Οι δήμαρχοι προειδοποιούν για πρωτοφανή ανατροπή στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και πάγωμα της ανάπτυξης στην ελληνική περιφέρεια.
Στο επίκεντρο έντονων συζητήσεων βρέθηκε το νέο πολεοδομικό πλαίσιο για τους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ. Οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης εξέφρασαν βαθιά ανησυχία για τις επιπτώσεις που επιφέρει το νέο πολεοδομικό πλαίσιο στην ιδιοκτησία, την τοπική οικονομία και τη συνολική αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής περιφέρειας.
Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, χαρακτήρισε τις εξελίξεις ως μια αιφνίδια ανατροπή καθεστώτος 40 ετών. Όπως επεσήμανε, χιλιάδες ακίνητα που θεωρούνταν μέχρι πρότινος άρτια και οικοδομήσιμα –έχοντας μάλιστα φορολογηθεί αναλόγως και ενταχθεί σε δημόσια δίκτυα– υποβαθμίζονται πλέον σε μη οικοδομήσιμα αγροτεμάχια. Το ζήτημα, που πυροδοτείται από το Προεδρικό Διάταγμα 194/2025 και τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό, δημιουργεί συνθήκες απόλυτης αβεβαιότητας, ενώ εγείρει σοβαρά ερωτήματα συνταγματικότητας και αναλογικότητας λόγω της οριζόντιας εφαρμογής του.
Από την πλευρά του, ο δήμαρχος Ιωαννιτών, Θωμάς Μπέγκας, υπογράμμισε τις στρεβλώσεις που προκύπτουν από την ανελαστική ερμηνεία των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Σύμφωνα με τον κ. Μπέγκα, η αγνόηση της επιστημονικής τεκμηρίωσης που παρέχουν τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ) οδηγεί σε παράλογες πολεοδομικές λύσεις, ενώ θέτει σε κίνδυνο επενδύσεις και υποδομές που υλοποιήθηκαν με δημόσιους πόρους.
Στην ίδια κατεύθυνση, ο δήμαρχος Βάρης–Βούλας–Βουλιαγμένης και Α’ αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, παρουσίασε συγκεκριμένες προτάσεις του οργάνου, ζητώντας μεταξύ άλλων τη διατήρηση των ορίων στους μικρούς οικισμούς κάτω των 700 κατοίκων και την παροχή ευελιξίας στους όρους δόμησης για οικισμούς έως 2.000 κατοίκους.
Η αυτοδιοίκηση ζητά άμεση θεσμική παρέμβαση και συνεργασία με το Υπουργείο Περιβάλλοντος, τονίζοντας ότι η λύση δεν μπορεί να είναι μόνο δικαστική. Η ανάγκη για ένα δίκαιο και λειτουργικό μοντέλο χωρικού σχεδιασμού, που θα σέβεται την ιδιοκτησία και τις τοπικές ιδιαιτερότητες, αποτελεί πλέον το κεντρικό αίτημα των δήμων, οι οποίοι δηλώνουν αποφασισμένοι να στηρίξουν κάθε προσπάθεια για την αναθεώρηση του ισχύοντος πλαισίου.