Μάριο Ζαρντέλ: «Όταν δεν με κάλεσαν στο Μουντιάλ 2002, ξεκίνησα το αλκοόλ και τα ναρκωτικά»
Ο θρυλικός Βραζιλιάνος επιθετικός εξομολογείται τη σκοτεινή περίοδο της ζωής του μετά τον αποκλεισμό από την εθνική ομάδα και την κατάθλιψη που τον οδήγησε στα πρόθυρα του θανάτου.
Ο Μάριο Ζαρντέλ, ένας από τους πιο χαρισματικούς σέντερ φορ που είδε ποτέ το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000, αποκαλύπτει τη σκληρή αλήθεια για την κατρακύλα της καριέρας και της ζωής του. Η «φράση-κλειδί» της τραγωδίας του, όπως ο ίδιος την ορίζει, είναι η απουσία του από το Μουντιάλ του 2002, γεγονός που στάθηκε η αφορμή για να βυθιστεί στο σκοτάδι.
Σε συνέντευξή του στη Gazzetta dello Sport, ο Βραζιλιάνος αναρωτιέται ακόμη για την απόφαση του Scolari να τον αφήσει εκτός αποστολής: «Ήμουν από τους πέντε καλύτερους επιθετικούς στον κόσμο. Με την Πόρτο πέτυχα 168 γκολ σε 175 αγώνες μέσα σε τέσσερα χρόνια, ενώ πριν από το Μουντιάλ σε Κορέα και Ιαπωνία, σημείωσα 55 γκολ σε 42 συμμετοχές με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, κατακτώντας το δεύτερο “Χρυσό Παπούτσι” μου. Άξιζα να είμαι εκεί».
Ο αποκλεισμός λειτούργησε ως καταλύτης για την ψυχική του κατάρρευση. «Έπεσα σε κατάθλιψη, άρχισα να πίνω υπερβολικά και η προσωπική μου ζωή διαλύθηκε», εξομολογείται. Το 2003, στην προσπάθειά του να ξεφύγει, δοκίμασε κοκαΐνη κατά τη διάρκεια των διακοπών του. «Με έκανε να νιώθω ζωντανός. Έμεινα ξύπνιος για μια εβδομάδα και παραλίγο να πεθάνω από υπερβολική δόση, αν δεν με είχε σώσει ένας φίλος μου».
Μετά από μήνες ψυχιατρικής υποστήριξης και τη σωτήρια συνδρομή της δεύτερης συζύγου του, Σάντρα, ο «SuperMario» κατάφερε να βρει ξανά τον εαυτό του. Σήμερα, συμφιλιωμένος με το παρελθόν του, αφήνει πίσω του την ελεύθερη πτώση που ξεκίνησε το 2002 και τον οδήγησε να αλλάξει οκτώ χώρες, βρίσκοντας επιτέλους την ηρεμία.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο: https://x.com/Gazzetta_it/status/2120837789147111471