Νικήτας Τσακίρογλου: «Το θέατρο ήταν η λύτρωση από την πεζή πραγματικότητα»
Ο σπουδαίος ηθοποιός ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του από τα δύσκολα παιδικά χρόνια και την πορεία του προς την υποκριτική.
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, ο Νικήτας Τσακίρογλου μίλησε για τη διαχρονική σχέση του με την τέχνη και τα πρώτα του βήματα στον χώρο της υποκριτικής, με αφορμή τη φετινή του συμμετοχή σε θεατρική παράσταση. Μιλώντας στο ένθετο Νησίδες και τη δημοσιογράφο Νόρα Ράλλη, ο καταξιωμένος καλλιτέχνης αποκάλυψε πως η υποκριτική λειτούργησε ως καταφύγιο στη ζωή του.
«Το θέατρο είναι η προσωπική μου λύτρωση. Η υποκριτική είναι η διαφυγή μου από μια πεζή πραγματικότητα», εξομολογήθηκε ο ίδιος. Ο Νικήτας Τσακίρογλου δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις τραυματικές μνήμες των παιδικών του χρόνων, περιγράφοντας την περίοδο της Κατοχής ως την πιο σκοτεινή σελίδα της ιστορίας μας. «Η μητέρα μου ήταν εξόριστη στη Μακρόνησο και το Τρίκερη. Δεν ήθελε τους Γερμανούς και έβγαινε στους δρόμους εναντίον τους», ανέφερε χαρακτηριστικά, θυμίζοντας παράλληλα την καταδίκη του θείου του σε θάνατο και την παρουσία των Χιτών έξω από το πατρικό τους σπίτι.
Αναπολώντας την έναρξη της καριέρας του, ο Νικήτας Τσακίρογλου θυμήθηκε τα χρόνια στον Κολωνό, όπου η γνωριμία του με έναν ηθοποιό του Εθνικού Θεάτρου αποτέλεσε το έναυσμα για την πορεία του. «Εκείνος με προετοίμασε, έδωσα εξετάσεις και μπήκα. Με γοήτευε, παρόλο που κανένας συγγενής μου δεν σχετιζόταν με τον χώρο. Διάβαζα συνέχεια κείμενα», κατέληξε.