Οι ψηφοφόροι στέλνουν το μήνυμα της «αρχής του τέλους» για τον Τραμπ
Η ιστορική ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές και ο ρόλος του Τραμπ στο ηχηρό πολιτικό πλήγμα που δέχθηκε το κόμμα του.
Η επόμενη ημέρα στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ διαμορφώνεται μέσα από την αποτίμηση της διπλής επικράτησης των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές. Σε ανάλυσή τους, οι New York Times υπογραμμίζουν πως το αποτέλεσμα αποτελεί μια σαφή απάντηση των ψηφοφόρων στον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Η προεκλογική καμπάνια του Τραμπ είχε έντονα προσωποπαγή χαρακτήρα, με τον ίδιο να ζητά 47 φορές από τους πολίτες να φανταστούν το όνομά του στο ψηφοδέλτιο. Οι ψηφοφόροι ανταποκρίθηκαν, ωστόσο η αντίδρασή τους δεν ήταν η αναμενόμενη για εκείνον. Το κύμα των Δημοκρατικών στις εκλογές για το Κογκρέσο αποτέλεσε ένα ηχηρό πλήγμα για έναν εξαιρετικά αντιδημοφιλή πρόεδρο, που κυριαρχεί στην εθνική πολιτική σκηνή για περισσότερο από μία δεκαετία. Σύμφωνα με τους New York Times, ο κ. Τραμπ μετέτρεψε σκόπιμα τις εκλογές σε δημοψήφισμα για το πρόσωπό του, πληρώνοντας τελικά το τίμημα.
Η εκλογική αποδοκιμασία επεκτάθηκε ακόμη και σε παραδοσιακά προπύργια των Ρεπουμπλικανών. Παράγοντες όπως οι υψηλές τιμές της βενζίνης, ο ατελέσφορος πόλεμος με το Ιράν και οι καταγγελίες για προσωπικό πλουτισμό του κ. Τραμπ και του στενού του κύκλου, οδήγησαν πολλούς ψηφοφόρους στην αποχή ή στην καταψήφιση του κόμματός του.
Τα δεδομένα είναι ιστορικά: τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, το προβάδισμα των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων εκτιμήθηκε κοντά στις 13 ποσοστιαίες μονάδες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαφορά από το 1976, ξεπερνώντας τις νίκες των Ρεπουμπλικανών το 1994 και το 2010. «Οι Αμερικανοί σηματοδοτούν την αρχή του τέλους της εποχής Τραμπ», αναφέρουν οι New York Times.
Παρά την προσπάθεια του κ. Τραμπ να υποστηρίξει πως «δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο», οι προσωπικές του παρεμβάσεις στη στρατηγική, τις επιλογές των υποψηφίων και τη θεματολογία της εκστρατείας ήταν καταλυτικές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι ήττες δύο υποψηφίων για τη Γερουσία στο Τέξας και τη Νότια Καρολίνα, του Κεν Πάξτον και της Ντάρλιν Γκράχαμ αντίστοιχα, τους οποίους είχε επιλέξει ο ίδιος παρακάμπτοντας επικρατέστερους υποψηφίους.