Δήμοι: Είναι πράγματι υποστελεχωμένοι ή κρύβονται πίσω από γενικεύσεις;

Πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ δαπάνησαν οι Δήμοι για το προσωπικό τους το 2025, θέτοντας επί τάπητος το ζήτημα της πραγματικής διοικητικής τους επάρκειας. Σύμφωνα με την ανάλυση του Τμήματος Παρακολούθησης και Επεξεργασίας Οικονομικών Στοιχείων Τ.Α. του Υπουργείου Εσωτερικών, το ερώτημα αν όλοι οι Δήμοι είναι όντως υποστελεχωμένοι φαίνεται να μην έχει μία μονοδιάστατη απάντηση, καθώς τα οικονομικά δεδομένα αναδεικνύουν χαοτικές ανισότητες.

Το συνολικό μισθολογικό κόστος ανέρχεται στα 2,51 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που μεταφράζεται σε περίπου 239,87 ευρώ ανά κάτοικο ετησίως, αν και η εικόνα αυτή διαφοροποιείται δραματικά ανάλογα με την κατηγορία του Δήμου. Ενώ στους μητροπολιτικούς Δήμους το μέσο κόστος κυμαίνεται κοντά στα 238,53 ευρώ, στους μικρούς νησιωτικούς Δήμους εκτινάσσεται στα 543,42 ευρώ, παρουσιάζοντας απόκλιση της τάξεως του 128%.

Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας είναι ότι μόλις το 41,7% των Δήμων εμφανίζει μισθολογικό κόστος πάνω από τον μέσο όρο της κατηγορίας του. Παράλληλα, καταγράφονται ακραίες διαφορές εντός των ίδιων διοικητικών ομάδων, με το μέγιστο κόστος ανά κάτοικο να ξεπερνά το ελάχιστο έως και 6 φορές στους μικρούς ορεινούς Δήμους και 5,9 φορές στους μικρούς νησιωτικούς. Όταν ένας Δήμος εμφανίζει δαπάνες προσωπικού υπερπολλαπλάσιες από έναν άλλον, με αντίστοιχα χαρακτηριστικά, η γενικευμένη επίκληση της υποστελέχωσης καθίσταται επιστημονικά αβάσιμη.

Η κατάσταση υποδεικνύει πως το υψηλό κόστος δεν σημαίνει απαραίτητα υπερστελέχωση, όπως αντίστοιχα το χαμηλό δεν συνεπάγεται πάντα έλλειψη προσωπικού, καθώς ενδέχεται να αντικατοπτρίζει επιλογές ανάθεσης υπηρεσιών σε εξωτερικούς αναδόχους. Όπως επισημαίνεται, η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να περάσει από τη γενική επίκληση των προβλημάτων στην αντικειμενική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας, συνδέοντας το μισθολογικό κόστος με την ποιότητα και το είδος των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τον πολίτη.