Στα πρόθυρα πτώχευσης η ΕΕΑΑ — Σχέδια για ιδιώτες εργολάβους στους μπλε κάδους
Αναταράξεις στην ΚΕΔΕ για την ανακύκλωση: Προβληματικά οικονομικά στοιχεία, ελλείμματα εισφορών και το ενδεχόμενο ανάθεσης της αποκομιδής σε ιδιωτικούς φορείς.
Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται το σύστημα ανακύκλωσης στην Ελλάδα, με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ) να αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα που θέτουν σε αμφιβολία το μέλλον της διαχείρισης των μπλε κάδων. Κατά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ στις 22 Οκτωβρίου, ο Α΄ Αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, περιέγραψε μια ζοφερή εικόνα, κάνοντας λόγο για εταιρεία που βρίσκεται «υπό πτώχευση».
Το ζήτημα της ανακύκλωσης περιπλέκεται λόγω της έλευσης του νέου συστήματος επιστροφής εγγύησης συσκευασιών (DRS), το επιχειρησιακό σχέδιο του οποίου αξιολογείται από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ). Ο κ. Κωνσταντέλλος άσκησε έντονη κριτική για την κατανομή των πόρων, επισημαίνοντας ότι το 35% των ετήσιων εισφορών των παραγωγών, ύψους περίπου 38,5 εκατ. ευρώ, κατευθύνεται στο DRS, ενώ η συμβολή του στην ανακύκλωση εκτιμάται κάτω από 10%. Παράλληλα, ανέδειξε το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής, η οποία ξεπερνά το 40%, ενώ οι εισφορές για τον μπλε κάδο στην Ελλάδα παραμένουν καθηλωμένες στα 88 ευρώ ανά τόνο, την ώρα που στην υπόλοιπη Ευρώπη αγγίζουν τα 500 ευρώ.
Μπροστά στην οικονομική ασφυξία, εξετάζονται παρεμβάσεις συνολικού ύψους 200 εκατ. ευρώ, μέσω του τέλους ταφής και της αναπροσαρμογής των εισφορών των παραγωγών. Ωστόσο, η πιο αμφιλεγόμενη αλλαγή αφορά τη δομή της συλλογής των υλικών. Παρά τη διαβεβαίωση του προέδρου της ΚΕΔΕ, Λάζαρου Κυρίζογλου, ότι απορρίπτεται η γενικευμένη εφαρμογή των «συμβάσεων τύπου Β» που επιβαρύνουν τους δήμους, το νέο μοντέλο που προκρίνεται προβλέπει την ανάληψη της συλλογής από την ΕΕΑΑ μέσω ιδιωτών υπεργολάβων.
Ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, εξέφρασε έντονο προβληματισμό για τη διαφάνεια των διαδικασιών, ζητώντας να μην λαμβάνονται αποφάσεις για εργολαβίες χωρίς τη συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Πώς θα αξιοποιηθεί το υπάρχον προσωπικό και ο εξοπλισμός των δήμων, και ποιος θα εγγυηθεί την αποτελεσματικότητα του συστήματος στις απομακρυσμένες περιοχές; Η αναδιάρθρωση του συστήματος δεν αφορά πλέον μόνο τη βιωσιμότητα μιας εταιρείας, αλλά τον έλεγχο της διαχείρισης αποβλήτων και τον ρόλο των δήμων απέναντι στους ιδιώτες αναδόχους.