Σύνοδος Κορυφής: Το διπλό μέτωπο της ενεργειακής κρίσης και των ομολόγων στην Ευρώπη
Η κρίσιμη ισορροπία μεταξύ της κοινωνικής ανάγκης για επιδοτήσεις και του κινδύνου δημοσιονομικής κατάρρευσης που πυροδοτεί το χρέος της Γαλλίας.
Η Ευρώπη των «27» βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις πιο κρίσιμες και σκοτεινές ώρες της ιστορίας της, καθώς η Σύνοδος Κορυφής στις 15-16 Οκτωβρίου καλείται να διαχειριστεί μια διπλή απειλή. Από τη μία πλευρά, ο επερχόμενος βαρύς χειμώνας και η ενεργειακή ακρίβεια τροφοδοτούν τον πληθωρισμό, ενώ από την άλλη, ο «σεισμός» στα γαλλικά ομόλογα απειλεί να κλονίσει εκ βάθρων τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Οι ηγέτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στη δημοσιονομική χαλάρωση που θα προσφέρει ανάσες στους πολίτες και στην αυστηρή πειθαρχία που αποτρέπει τα χειρότερα. Η αγωνία εντείνεται από το γεγονός ότι τουλάχιστον 10 κυβερνήσεις βρίσκονται προ των πυλών εκλογικών αναμετρήσεων, αντιμετωπίζοντας την άνοδο λαϊκιστικών δυνάμεων.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται το ελληνικό αίτημα προς την Κομισιόν για μια ευρωπαϊκή λύση που θα επιτρέψει στοχευμένες ενεργειακές επιδοτήσεις. Η Ελλάδα προτείνει τη διάθεση 600 εκατομμυρίων ευρώ σε ενισχύσεις, αξιοποιώντας μέρος των υπερεσόδων από τον ΦΠΑ καυσίμων που εισέπραξε το Δημόσιο από τον Μάρτιο και μετά, χωρίς να παραβιάζονται οι δημοσιονομικοί κανόνες.
Την ίδια στιγμή, μια «αθέατη» αλλά θανάσιμη απειλή έρχεται από τις αγορές ομολόγων. Η απόδοση του γαλλικού 10ετούς κρατικού ομολόγου εκτοξεύτηκε πρόσφατα στο 5%, επίπεδο αδιανόητο για δεκαετίες, ενώ το spread έναντι της Γερμανίας κατέγραψε ρεκόρ 15ετίας. Με τη Γαλλία να κατέχει το μεγαλύτερο χρέος στην Ευρώπη σε απόλυτα μεγέθη (3,5 τρισ. ευρώ), ο κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης σε Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία είναι ορατός, περιορίζοντας τα περιθώρια δράσης ολόκληρης της Ευρωζώνης.
Στο παρασκήνιο, η πρωτοβουλία του G7 για απελευθέρωση 100 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου εντός τετραμήνου επιχειρεί να συγκρατήσει τις διεθνείς τιμές, οι οποίες παραμένουν πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι. Ωστόσο, για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, η λύση αυτή παραμένει περιορισμένης εμβέλειας, καθώς η Ευρώπη καλείται να επιβιώσει σε ένα περιβάλλον όπου η ενεργειακή κρίση και η κρίση χρέους αλληλοτροφοδοτούνται, απειλώντας ευθέως την πολιτική και οικονομική σταθερότητα της ηπείρου.