Russell Crowe και Jacob Tremblay δεν σώζουν το άνισο true crime δράμα Unabomber
Παρά τις δυνατές ερμηνείες, η νέα παραγωγή του Netflix για την υπόθεση του Ted Kaczynski χάνεται ανάμεσα σε επεξηγηματικά flashbacks και έλλειψη βάθους.
Η υπόθεση του Unabomber στο Netflix διέθετε όλα τα απαραίτητα συστατικά για μια καθηλωτική true crime παραγωγή: την πιο διαβόητη εγκληματική δράση στις ΗΠΑ, το αδιέξοδο του FBI, ένα σκοτεινό ψυχολογικό πείραμα στο Harvard και τον Russell Crowe σε έναν ρόλο-κλειδί. Ωστόσο, η ταινία του Janus Metz Pedersen δυσκολεύεται να συνθέσει αυτά τα στοιχεία σε ένα αιχμηρό αποτέλεσμα.
Η πλοκή ξεδιπλώνεται σε δύο χρονικές περιόδους. Το 1995, η πράκτορας Joanne Miller, την οποία υποδύεται η Shailene Woodley, αναζητά τον Ted Kaczynski αναλύοντας το μανιφέστο του. Παράλληλα, η ιστορία μεταφέρεται στο 1958, όπου ο 16χρονος Kaczynski (Jacob Tremblay) ξεκινά τις σπουδές του στο Harvard, εγκλωβισμένος στα αμφιλεγόμενα πειράματα του καθηγητή Henry Murray.
Ο Russell Crowe προσδίδει στον Murray μια ψυχρή γοητεία, ενώ ο Jacob Tremblay αποδίδει με συγκλονιστική ένταση την κατάρρευση ενός νεαρού άνδρα. Οι κοινές τους σκηνές αποτελούν τα πιο δυνατά σημεία της ταινίας, ξεχωρίζοντας από το υπόλοιπο εγχείρημα.
Το κύριο πρόβλημα εντοπίζεται στη διάθεση της ταινίας να εξηγήσει τα πάντα χωρίς να εμβαθύνει πουθενά. Η έρευνα του FBI στερείται σασπένς, ενώ η προσέγγιση στα flashbacks του Kaczynski υποκύπτει σε μια απλοϊκή σύνδεση αιτίας και αποτελέσματος: ένα τραυματικό πείραμα οδηγεί νομοτελειακά στη γέννηση ενός τρομοκράτη. Θέματα όπως η εμπλοκή της CIA, ο ρόλος της γυναίκας πράκτορα στο FBI και η ιδεολογία του Kaczynski θίγονται επιφανειακά και εγκαταλείπονται πρόωρα.
Τελικά, το Unabomber αποδίδει καλύτερα όταν εστιάζει αποκλειστικά στις ερμηνείες, αποτυγχάνοντας όμως να προσφέρει μια ουσιαστική ψυχολογική ανάλυση μιας τόσο περίπλοκης ιστορίας. Η ταινία είναι διαθέσιμη για προβολή στο Netflix.