Ζευγάρι Ελλήνων στο Ριάντ: «Φοβόμαστε να πλησιάσουμε στο αεροδρόμιο μετά τις επιθέσεις»
Εγκλωβισμένοι στη σαουδαραβική πρωτεύουσα, οι Έλληνες κάτοικοι ζουν υπό τον διαρκή φόβο των drones και καταγγέλλουν έλλειψη ενημέρωσης από την ελληνική πρεσβεία.
Σχεδόν κάθε βράδυ, ο ύπνος τους διακόπτεται από τον εκκωφαντικό θόρυβο των αναχαιτίσεων. Πύραυλοι και drones εντοπίζονται στον ουρανό του Ριάντ, με τους κατοίκους να ζουν σε μια διαρκή αγωνία για το πόσο κοντά βρίσκεται ο κίνδυνος. Αν και κατά τη διάρκεια της ημέρας η πόλη προσπαθεί να διατηρήσει τους κανονικούς της ρυθμούς, με τα καταστήματα ανοιχτά και την κίνηση στους δρόμους, η πραγματικότητα πίσω από την εικόνα είναι ζοφερή. Πολλές οικογένειες έχουν περιορίσει τις μετακινήσεις τους, ενώ αρκετοί εργαζόμενοι αποφεύγουν πλέον τα γραφεία τους, φοβούμενοι ακόμη και να πλησιάσουν το αεροδρόμιο για να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Ένα ζευγάρι Ελλήνων που διαμένει μόνιμα στο Ριάντ περιέγραψε στο protothema.gr την κατάσταση που επικρατεί μετά τις διαδοχικές επιθέσεις με drones και πυραύλους. Η τελευταία πολύνεκρη επίθεση στο διεθνές αεροδρόμιο King Khalid, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, αποτέλεσε σημείο καμπής, καθώς ένας από τους σημαντικότερους συγκοινωνιακούς κόμβους της Μέσης Ανατολής βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο.
Ο σύζυγος, ο οποίος εργάζεται στο King Abdullah Financial District (KAFD), το υπερσύγχρονο οικονομικό κέντρο της πόλης, δηλώνει ότι η εταιρεία του επέβαλε τηλεργασία μέχρι νεωτέρας, θεωρώντας την περιοχή «πρωταρχικό στόχο». «Κοιτάξτε, φαίνεται πως η κατάσταση δεν είναι η καλύτερη. Μας έβγαλαν σε τηλεργασία μέχρι νεωτέρας. Είμαστε στο οικονομικό κέντρο KAFD και είναι στόχος. Το ίδιο συμβαίνει και με τα σχολεία. Σχεδόν κάθε βράδυ από την προηγούμενη εβδομάδα ξυπνάμε από τον θόρυβο των αναχαιτίσεων», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, το ζευγάρι εκφράζει έντονα παράπονα για την απουσία ουσιαστικής στήριξης από την ελληνική πρεσβεία στο Ριάντ. Όπως υποστηρίζουν, δεν έχουν λάβει ούτε τις στοιχειώδεις οδηγίες για το πώς να ενεργήσουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ούτε κάποιον αριθμό επικοινωνίας. «Το θέμα είναι ότι δεν μας έχουν δώσει κάποιες οδηγίες, ούτε καν ένα τηλέφωνο για επαφή. Δεν χρειαζόμαστε πολλά, απλώς να ξέρουμε ότι αν συμβεί κάτι, θα έχουμε που και με ποιον να μιλήσουμε», καταλήγει ο ίδιος.