Μήλος: Οι 22 παρεμβάσεις του Δήμου για την προστασία του νησιού από την ανέγερση του White Coast
Από τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το χρονικό μιας διαρκούς θεσμικής μάχης για το μέλλον του τόπου.
Η υπόθεση της τουριστικής επένδυσης **White Coast** στη Μήλο αναδεικνύει το μεγάλο θεσμικό παράδοξο της ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης: οι Δήμοι καλούνται να προστατεύσουν το περιβάλλον και τη φυσιογνωμία των περιοχών τους, στερούμενοι όμως συχνά την αποφασιστική αρμοδιότητα. Η πρόσφατη ανακοίνωση του Δήμου Μήλου αποτελεί ένα αποκαλυπτικό χρονικό των 22 καταγεγραμμένων ενεργειών, οι οποίες περιλαμβάνουν αρνητικές γνωμοδοτήσεις, προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και συνεχή αλληλογραφία με υπουργεία και ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Το κεντρικό ερώτημα παραμένει: Πόσο ουσιαστική είναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη διοικητική αυτοτέλεια, όταν οι Δήμοι δεν έχουν τον τελικό λόγο για παρεμβάσεις που καθορίζουν τη ζωή των κατοίκων; Παρά το γεγονός ότι ο Δήμος Μήλου διεκδικεί ανάπτυξη με κανόνες και σεβασμό στη φέρουσα ικανότητα του νησιού, οι περιορισμένες θεσμικές δυνατότητες αναγκάζουν την τοπική αυτοδιοίκηση να αναλώνεται σε δικαστικούς αγώνες, όπως η επιτυχής –προσωρινά– παύση εργασιών που επιτεύχθηκε με την απόφαση 69/2026 της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ.
Ενώ η **Μήλος** βρίσκεται αντιμέτωπη με την άναρχη δόμηση και τα φαραωνικά τουριστικά καταλύματα, ο Δήμος δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τον έλεγχο νομιμότητας, αναμένοντας την οριστική Έκθεση της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Η περίπτωση αυτή δεν αφορά μόνο μία επένδυση, αλλά αποτελεί καμπανάκι για την ανάγκη μεταφοράς ουσιαστικών αρμοδιοτήτων και πόρων στους Δήμους, προκειμένου να μην παραμένει το τεκμήριο αρμοδιότητας μια κενή διακήρυξη.