Πτώση τιμών στο ελαιόλαδο: Γιατί οι Έλληνες παραγωγοί απειλούν με στάση συγκομιδής
Η υπερπροσφορά από την Ισπανία και ο ανταγωνισμός από την Τυνησία πιέζουν τις τιμές παραγωγού, καθιστώντας την ελαιοκομική περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για την Ελλάδα.
Η διεθνής αγορά του ελαιολάδου βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κρίση υπερπροσφοράς, η οποία προκαλεί κατακόρυφη πτώση στις τιμές παραγωγού και δημιουργεί ένα κλίμα αβεβαιότητας. Μετά από δύο περιόδους έντονης ξηρασίας που είχαν εκτινάξει τις τιμές, η εικόνα πλέον αντιστρέφεται δραματικά, με τους παραγωγούς σε Ελλάδα και Ιταλία να βλέπουν τη συγκομιδή να καθίσταται ασύμφορη.
Στην Ισπανία, την παγκόσμια «βασίλισσα» του κλάδου, η παραγωγή στην Ανδαλουσία προβλέπεται να αυξηθεί κατά το ένα τρίτο την περίοδο 2026-2027, φτάνοντας τους 1,26 εκατ. τόνους. Η εξέλιξη αυτή έχει ρίξει τις τιμές του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου στα 3,4 ευρώ ανά κιλό, από 4,2 ευρώ πέρυσι. Στην Ελλάδα, οι ελαιοπαραγωγοί, ιδιαίτερα στην Κρήτη, προειδοποιούν ότι υπό τις παρούσες συνθήκες και με το αυξημένο κόστος εργατικών χεριών, η συγκομιδή είναι ασύμφορη, με πολλούς να εξετάζουν το ενδεχόμενο να μην μαζέψουν τις ελιές τους μέχρι να υπάρξει ανάκαμψη στις τιμές.
Παράλληλα, ο ανταγωνισμός από την Τυνησία εντείνεται, καθώς η χώρα έχει επενδύσει δυναμικά στον κλάδο, καταλαμβάνοντας μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του ΣΕΒΙΤΕΛ, Νίκο Ζαβάκο, η ελληνική παραγωγή καλείται να αντιμετωπίσει μια τεράστια πρόκληση, ενώ ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιόλαδου, Μανώλης Γιαννούλης, επισημαίνει ότι η τιμή παραγωγού κινείται πλέον κοντά στα 4 ευρώ.
Η κατάσταση είναι εξίσου κρίσιμη και στην Ιταλία, όπου περίπου 233.000 τόνοι ελαιολάδου παραμένουν απούλητοι στις δεξαμενές των ελαιοτριβείων. Η ιταλική κυβέρνηση έχει ήδη καταθέσει αίτημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενεργοποίηση κονδυλίων από το Αγροτικό Αποθεματικό Κρίσης, σε μια προσπάθεια να στηρίξει τον κλάδο απέναντι στις σοβαρές διαταραχές της αγοράς. Με τα αποθέματα σε επίπεδο ΕΕ να εκτιμώνται στους 420.000 τόνους, το κύριο στοίχημα για τους παραγωγούς παραμένει η δυνατότητα κάλυψης του κόστους παραγωγής σε μια αγορά που δυσκολεύεται να απορροφήσει την αυξημένη παραγωγή.