Βασίλης Ζούλιας: Η ειλικρινής εξομολόγηση για τον εθισμό και τον αφόρητο πόνο που κρυβόταν πίσω από τη δουλειά του
Ο κορυφαίος σχεδιαστής μόδας αποκαλύπτει πώς κατάφερε να διατηρήσει την επαγγελματική του εικόνα ενώ πάλευε με τον εθισμό, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας σε όσους αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.
Ο Βασίλης Ζούλιας, ένας από τους πιο καταξιωμένους Έλληνες σχεδιαστές μόδας με διεθνή αναγνώριση, άνοιξε τις πόρτες του ατελιέ του στο TLIFE και στον Χρήστο Κούτρα, μοιραζόμενος πτυχές της ζωής του που ξεπερνούν τη λάμψη της πασαρέλας. Μέσα από μια εξομολόγηση που πηγάζει από την ανάγκη του να στηρίξει όσους υποφέρουν, ο ίδιος μίλησε για τη μάχη του με τον εθισμό και τη δύσκολη διαδρομή προς την ανάρρωση.
Ο σχεδιαστής εξηγεί πως η απόφασή του να μιλά δημόσια για το σκοτεινό αυτό κεφάλαιο δεν είναι τυχαία. Όπως αναφέρει, λαμβάνει πλήθος μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από ανθρώπους που ζητούν καθοδήγηση. «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που έχουν δημόσιο λόγο οφείλουμε, εφόσον έχουμε περάσει κάτι ανάλογο, να μιλήσουμε στην κοινωνία για το πώς το έχουμε καταφέρει», τονίζει ο ίδιος, επισημαίνοντας πως η αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο αποτελεί για εκείνον τη μεγαλύτερη ανταμοιβή, ξεπερνώντας κάθε επαγγελματική επιτυχία.
Μια από τις πιο αποκαλυπτικές πτυχές της μαρτυρίας του αφορά την παραπλανητική φύση της ασθένειας. Ο Βασίλης Ζούλιας παραδέχεται πως, την εποχή που ήταν χρήστης, η εξωτερική του εικόνα παρέμενε αψεγάδιαστη, ενώ η παραγωγικότητά του στον χώρο της μόδας παρέμενε εντυπωσιακή. «Ήμουν μια μηχανή που παρήγαγε έργο», αναφέρει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον φαύλο κύκλο της καθημερινότητάς του, όπου η ανάγκη για εργασία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάγκη συντήρησης της ασθένειας. Η ιστορία του αποτελεί μια υπενθύμιση ότι πίσω από την επαγγελματική επιτυχία και τη λάμψη, μπορεί να κρύβεται ένας εσωτερικός αγώνας που δεν είναι πάντα ορατός.