Στα 92 της η Σοφία Λόρεν: «Σκέφτομαι τα πάντα εκτός από τον θάνατο»
Η διαδρομή του θρύλου του κινηματογράφου από τις στάχτες του πολέμου και την Ύδρα μέχρι την κορυφή του Χόλιγουντ.
«Σκέφτομαι τα πάντα εκτός από τον θάνατο», είχε δηλώσει με τη χαρακτηριστική της αυτοπεποίθηση στη La Repubblica η Σοφία Λόρεν, η οποία κλείνει σήμερα τα 92 της χρόνια. Παραμένοντας το τελευταίο ζωντανό σύμβολο της χρυσής εποχής του κινηματογράφου, η Ιταλίδα σταρ εξακολουθεί να μαγνητίζει τα βλέμματα, έχοντας πίσω της μια πορεία που μοιάζει με μυθιστόρημα.
Η Σοφία Κοστάντσα Μπριγκίντα Βιλάνι Σικολόνε, όπως είναι το πλήρες όνομά της, γεννήθηκε στη Ρώμη στις 20 Σεπτεμβρίου 1934. Τα παιδικά της χρόνια ήταν σημαδεμένα από τη φτώχεια και τις θηριωδίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο Ποτσουόλι. «Ήμουν λεπτή σαν ξυλαράκι», θυμόταν συχνά, ανακαλώντας τις στιγμές που έτρεχε στα καταφύγια για να γλιτώσει από τους βομβαρδισμούς. Η ζωή της άλλαξε ριζικά στα 14 της, όταν σε έναν διαγωνισμό ομορφιάς την ανακάλυψε ο παραγωγός Κάρλο Πόντι, ο οποίος έμελλε να γίνει ο μέντορας και ο έρωτας της ζωής της.
Η σύνδεση της Σοφία Λόρεν με την Ελλάδα υπήρξε καθοριστική. Το 1956, η άφιξή της στην Ύδρα για τα γυρίσματα της ταινίας «Το παιδί και το δελφίνι» έβαλε τη χώρα μας στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη. Η ερμηνεία της ως Φαίδρα συνοδεύτηκε από πλάνα που ανέδειξαν την ομορφιά της Αθήνας, των Δελφών, των Μετεώρων, της Ρόδου και της Σαντορίνης.
Η επαγγελματική της πορεία ήταν γεμάτη έντονες στιγμές, όπως το ειδύλλιο με τον Κάρι Γκραντ στα γυρίσματα της ταινίας «Cintia» το 1958, αλλά και κορυφαίες διακρίσεις. Το 1961, για την ταινία «Δύο γυναίκες», έγινε η πρώτη ηθοποιός που κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για μη αγγλόφωνο ρόλο. Μάλιστα, το έμαθε στις έξι το πρωί από τον Γκρέγκορι Πεκ, ενώ η ίδια βρισκόταν στο σπίτι της στη Ρώμη φορώντας ακόμα τις πιτζάμες της.
Η Σοφία Λόρεν δεν δίστασε ποτέ να απομυθοποιήσει την εικόνα της. Παραδέχτηκε ότι η διάσημη ατάκα για τα μακαρόνια ήταν διαφημιστικό τέχνασμα, ενώ για τις νίκες της στο Scrabble απέναντι στον Ρίτσαρντ Μπάρτον κατά τα γυρίσματα της ταινίας «Το ταξίδι» το 1974, ομολόγησε με χιούμορ: «Έκλεβα, ναι. Μου άρεσε να κλέβω απλώς επειδή διασκέδαζα».