Οικονομική «D-Day» από τον Scott Bessent κατά του Ιράν και των συμμάχων του
Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών εξαπολύει τη μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική επίθεση στην ιστορία, προειδοποιώντας ότι όποια χώρα στηρίζει την Τεχεράνη θα οδηγηθεί σε απομόνωση.
Μια πρωτοφανή οικονομική επίθεση κατά του Ιράν, με απώτερο σκοπό την πλήρη χρηματοπιστωτική και εμπορική απομόνωση της Τεχεράνης, προαναγγέλλει ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Scott Bessent. Με μια κίνηση-ματ, ο υπουργός της κυβέρνησης του Donald Trump στέλνει ένα αυστηρό τελεσίγραφο σε κράτη που διατηρούν εμπορικούς δεσμούς με το ιρανικό καθεστώς, τονίζοντας πως η εποχή της ανοχής έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Σε άρθρο του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μια οικονομική D-Day έρχεται για το Ιράν», ο Scott Bessent χρησιμοποιεί τον ιστορικό συμβολισμό της απόβασης στη Νορμανδία για να καταδείξει το εύρος της πίεσης που πρόκειται να ασκηθεί. «Με την αυγή ξεκινά μια οικονομική D-Day – η μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική επίθεση που έχει εξαπολυθεί ποτέ εναντίον αντιπάλου», δηλώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η αντιπαράθεση εισέρχεται πλέον στην τελική της φάση.
Το μήνυμα της Ουάσινγκτον είναι σαφές: οι χώρες που λειτουργούν ως οικονομικές «γραμμές ζωής» για το Ιράν, διευκολύνοντας συναλλαγές, μεταφορτώσεις καυσίμων ή χρησιμοποιώντας ιρανικά νηολόγια, κινδυνεύουν άμεσα να υποστούν τις συνέπειες της αμερικανικής οργής. Ο υπουργός επικαλείται το «στοίχημα του Πασκάλ», θέτοντας ένα δίλημμα στους διεθνείς εταίρους της Τεχεράνης: είτε θα κόψουν τους δεσμούς τους με το καθεστώς για να εξασφαλίσουν την πρόσβασή τους στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, είτε θα βρεθούν απομονωμένοι ως «παρίες» της διεθνούς κοινότητας.
Στο επίκεντρο της αμερικανικής προειδοποίησης βρίσκονται χώρες με ισχυρές εμπορικές σχέσεις με την Τεχεράνη, όπως η Κίνα, η οποία παραμένει ο σημαντικότερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, η Τουρκία, το Ιράκ, το Ομάν, το Πακιστάν, η Ινδία, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Η κυβέρνηση του Donald Trump δηλώνει έτοιμη να επιστρατεύσει κάθε διαθέσιμο εργαλείο για να επιβάλει τον αποκλεισμό, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής παρέμβασης εάν οι αμερικανικές δυνάμεις ή σύμμαχοι στην περιοχή του Κόλπου δεχθούν επίθεση.