Νέο χωροταξικό για τον τουρισμό: Αυστηροί κανόνες σε 5 κατηγορίες περιοχών
Πώς αλλάζει το τοπίο στις επενδύσεις και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις με βάση τη φέρουσα ικανότητα κάθε περιοχής.
Τέλος στην άναρχη τουριστική ανάπτυξη επιχειρεί να βάλει το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο, το οποίο θεσμοθετούν οι υπουργοί Σταύρος Παπασταύρου και Όλγα Κεφαλογιάννη. Στόχος είναι η μετάβαση από την αποσπασματικότητα σε έναν ολοκληρωμένο μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, που θέτει στο επίκεντρο τη βιωσιμότητα και την προστασία του περιβάλλοντος.
Το νέο πλαίσιο χωρίζει τη χώρα σε πέντε κατηγορίες, ανάλογα με την ένταση του τουριστικού φαινομένου: Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης, Αναπτυγμένες, Αναπτυσσόμενες, Πρώιμης Ανάπτυξης και Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης. Η κατάταξη καθορίζεται από τον αριθμό των κλινών σε σχέση με την έκταση και τον πληθυσμό κάθε περιοχής.
Οι νέοι κανόνες θέτουν πιο αυστηρά όρια για τις ξενοδοχειακές επενδύσεις. Στις «Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης» το ελάχιστο γήπεδο για νέα ξενοδοχεία αυξάνεται στα 16 στρέμματα, ενώ στις «Αναπτυγμένες Περιοχές» στα 12 στρέμματα, με πλαφόν 350 κλινών για τα νησιά. Αντιθέτως, στις περιοχές με μικρότερη τουριστική πίεση, το πλαίσιο επιτρέπει μεγαλύτερα περιθώρια ανάπτυξης και επενδύσεων σε ειδικές μορφές τουρισμού.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη νησιωτική Ελλάδα, όπου ο σχεδιασμός προσαρμόζεται στην κλίμακα κάθε νησιού. Παράλληλα, για πρώτη φορά οι βραχυχρόνιες μισθώσεις εντάσσονται στον χωρικό σχεδιασμό, με δυνατότητα επιβολής χρονικών ή γεωγραφικών περιορισμών σε ζώνες με έντονη πίεση. Η «φέρουσα ικανότητα» αποτελεί πλέον κεντρικό πυλώνα, με υποχρεωτική τη σύνταξη ειδικών εκθέσεων για κάθε προορισμό, διασφαλίζοντας ότι η ανάπτυξη δεν θα ξεπερνά τις αντοχές του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος.