Δίκτυο Πράσινων Αυτοδιοικητικών: 29 μεγάλες πυρκαγιές και 300.000 καμένα στρέμματα μέχρι τον Αύγουστο
Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για την αποτυχία του προγράμματος «Αιγίς» και κατάθεση ολοκληρωμένου σχεδίου πρόληψης για τη θωράκιση των δασών.
Η κλιματική κρίση βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας, καθώς οι καταστροφικές πυρκαγιές του φετινού καλοκαιριού επαναφέρουν με δραματικό τρόπο τη συζήτηση για την αντιπυρική προστασία. Με εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών και αγροτικών εκτάσεων να έχουν γίνει στάχτη, το Δίκτυο Πράσινων Αυτοδιοικητικών προειδοποιεί ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να περιορίζεται στην καταστολή και τις αποζημιώσεις, αλλά απαιτεί μια ριζική αλλαγή στρατηγικής με έμφαση στην πρόληψη και την αποκέντρωση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφόρησης για τις Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS) και της Πυροσβεστικής, μέχρι τις αρχές Αυγούστου 2026 έχουν καταγραφεί 29 μεγάλες πυρκαγιές, με τις καμένες εκτάσεις να υπολογίζονται από 211.000 έως 300.000 στρέμματα. Παρά την επένδυση 2,1 δισεκατομμυρίων ευρώ από το πρόγραμμα «Αιγίς» και την είσπραξη τουλάχιστον 1,5 δισεκατομμυρίου από το Τέλος Ανθεκτικότητας, το αποτέλεσμα κρίνεται από το Δίκτυο ως απογοητευτικό.
Οι Πράσινοι Αυτοδιοικητικοί επισημαίνουν πως η αφαίρεση της αρμοδιότητας δασοπυρόσβεσης από τη Δασική Υπηρεσία, η κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών και η έλλειψη πραγματικών τοπικών σχεδίων έχουν οδηγήσει σε ένα πλαίσιο χάους. Οι προτάσεις τους περιλαμβάνουν:
* Μεταβίβαση του Τέλους Ανθεκτικότητας (Νόμος 5073/2023) απευθείας στους δήμους για την ενίσχυση της πολιτικής προστασίας.
* Δημιουργία Διεύθυνσης Κλιματικής Ανθεκτικότητας σε κάθε δήμο, με απελευθέρωση προσλήψεων εξειδικευμένου προσωπικού.
* Επαναφορά της αρμοδιότητας κατάσβεσης στη Δασική Υπηρεσία και σύσταση ειδικού σώματος δασοπυρόσβεσης.
* Ενδυνάμωση των τοπικών εθελοντικών οργανώσεων με εκπαίδευση και εξοπλισμό.
* Αξιοποίηση των χορτολιβαδικών εκτάσεων από κτηνοτρόφους για τη μείωση της εύφλεκτης ύλης.
Το Δίκτυο τονίζει ότι η κλιματική κρίση δεν αποτελεί απλώς μια εικόνα στις ειδήσεις, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που απαιτεί τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και απόλυτη διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων, ώστε κάθε μελέτη και δαπάνη να είναι προσβάσιμη για κοινωνικό έλεγχο.