Ελ Σαλβαδόρ: Οι αντίπαλοι του Ναγίμπ Μπουκέλε για τις προεδρικές εκλογές του 2027
Τα παραδοσιακά κόμματα ARENA και FMLN όρισαν τους εκπροσώπους τους σε μια προσπάθεια να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του δημοφιλούς προέδρου.
Τα δύο ιστορικά κόμματα του Ελ Σαλβαδόρ, το δεξιό ARENA και το αριστερό FMLN, που κυριάρχησαν στην πολιτική σκηνή για δεκαετίες, ανακοίνωσαν τους υποψηφίους τους για τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2027. Οι δύο υποψήφιοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον Ναγίμπ Μπουκέλε, ο οποίος επιδιώκει να παραμείνει στην εξουσία.
Η Δημοκρατική Εθνικιστική Συμμαχία (ARENA) επέλεξε την πρώην βουλεύτρια Μαϊτέ Ιραέτα, ενώ το Μέτωπο Φαραμπούντο Μαρτί για την Εθνική Απελευθέρωση (FMLN) έδωσε το χρίσμα στον ηγέτη των ιατρικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, Ραφαέλ Αγκίρε. Στόχος και των δύο είναι να αμφισβητήσουν τη δυναμική του 45χρονου προέδρου, ο οποίος βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας από το 2019.
Ο Ναγίμπ Μπουκέλε, ο οποίος έχει ήδη εξασφαλίσει το χρίσμα από το κόμμα του, τις Νέες Ιδέαες (Nuevas Ideas), απολαμβάνει δημοτικότητα που υπερβαίνει το 80%. Η ισχυρή στήριξη στο πρόσωπό του οφείλεται κυρίως στην επιθετική πολιτική του απέναντι στις συμμορίες, οι οποίες είχαν μετατρέψει το Ελ Σαλβαδόρ σε μία από τις πιο βίαιες χώρες παγκοσμίως. Παρά τις καταγγελίες διεθνών οργανώσεων για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ο Μπουκέλε πιστώνεται την εξάρθρωση των εγκληματικών οργανώσεων.
Από την πλευρά της, η Μαϊτέ Ιραέτα υποσχέθηκε να διατηρήσει τα κεκτημένα στον τομέα της ασφάλειας, επιδιώκοντας παράλληλα μια πιο ολοκληρωμένη ανάπτυξη για τη χώρα. Ο Ραφαέλ Αγκίρε κάλεσε σε «εθνικό διάλογο», δηλώνοντας πως το κόμμα του στοχεύει να προσφέρει μια εναλλακτική λύση στον τρόπο άσκησης της διακυβέρνησης.
Υπενθυμίζεται ότι το 2019, ο Ναγίμπ Μπουκέλε ανέτρεψε το δικομματικό καθεστώς που επικρατούσε μετά τον εμφύλιο πόλεμο (1980-1992), συγκεντρώνοντας το 53% των ψήφων. Σήμερα, οι επικριτές του τον κατηγορούν για αυταρχικές πρακτικές, επισημαίνοντας ότι ο έλεγχος που ασκεί στο Κογκρέσο, τη δικαιοσύνη και την εισαγγελία περιορίζει τα περιθώρια δημοκρατικής ισορροπίας.