Το Κομσομόλετς παραμένει στον βυθό της Νορβηγικής Θάλασσας ως πυρηνική απειλή
Το σοβιετικό υποβρύχιο, που βυθίστηκε το 1989, εγκλωβίζει ραδιενεργά υλικά και δύο τορπίλες με πυρηνικές κεφαλές σε βάθος 1.700 μέτρων.
Σε βάθος περίπου 1.700 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της Νορβηγικής Θάλασσας, σε μικρή απόσταση από τις νορβηγικές ακτές, κρύβεται ένα από τα πιο ανησυχητικά κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου. Το σοβιετικό πυρηνοκίνητο υποβρύχιο «Κομσομόλετς» βρίσκεται στον πυθμένα από τον Απρίλιο του 1989, μεταφέροντας στο εσωτερικό του έναν πυρηνικό αντιδραστήρα και δύο τορπίλες με πυρηνικές κεφαλές.
Για δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα διερευνά το κρίσιμο ερώτημα της ασφάλειας ενός πυρηνικού οπλοστασίου που διαβρώνεται αργά από το θαλασσινό νερό. Τα δεδομένα δεν προκαλούν αισιοδοξία: το υποβρύχιο εξακολουθεί να εκπέμπει περιοδικά ραδιενεργό υλικό, ενώ οι εργασίες στεγανοποίησης που είχαν πραγματοποιηθεί τη δεκαετία του 1990 έχουν πλέον ξεπεράσει το όριο ζωής τους. Η μελλοντική κατάσταση του σκάφους παραμένει ένας αστάθμητος παράγοντας, καθώς η διάβρωση του κύτους προχωρά αναπόφευκτα. Αν και σήμερα δεν θεωρείται άμεση πυρηνική καταστροφή, το «Κομσομόλετς» παραμένει μια ωρολογιακή βόμβα.
Κατά την περίοδο της ακμής του, το «Κομσομόλετς» αποτελούσε την αιχμή του δόρατος της σοβιετικής τεχνολογίας. Σχεδιασμένο να επιχειρεί σε βάθη απρόσιτα για τα δυτικά υποβρύχια, με ένα εξαιρετικά ανθεκτικό κύτος, θεωρούνταν σχεδόν άτρωτο απέναντι στα συστήματα εντοπισμού του ΝΑΤΟ. Είχε τη δυνατότητα να εκτοξεύει τα όπλα του από βάθος 1.000 μέτρων, γεγονός που το κατέστησε σύμβολο της τεχνολογικής υπεροχής της Μόσχας. Παρά τις προσδοκίες, δεν κατασκευάστηκε ποτέ δεύτερο σκάφος της ίδιας κλάσης, αφήνοντας το «Κομσομόλετς» ως μια επίπονη περιβαλλοντική και τεχνική κληρονομιά που η ανθρωπότητα καλείται ακόμη να διαχειριστεί.