Ζάκυνθος: Ομόφωνη στήριξη της ΚΕΔΕ στο εθνικό σχέδιο διαχείρισης κινδύνων και καταστροφών
Η ανάγκη για ουσιαστική ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης, σταθερή χρηματοδότηση και μόνιμες δομές πολιτικής προστασίας στους Δήμους βρέθηκαν στο επίκεντρο της εισήγησης του Βλάση Σιώμου.
Στην πρόσφατη τακτική συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ, που έλαβε χώρα στη Ζάκυνθο, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Βλάσης Σιώμος, παρουσίασε την πρόταση της Επιτροπής σχετικά με το σχέδιο «Στρατηγικής και Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Κινδύνων Καταστροφών (ΕΣΔΚΚ)». Η εισήγηση, η οποία υιοθετήθηκε ομόφωνα, αναδεικνύει την κρίσιμη σημασία της ενίσχυσης του ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκησης στην πολιτική προστασία, αποτελώντας βασική προϋπόθεση για τη **διαχείριση κινδύνων καταστροφών**.
Ο κ. Σιώμος υπογράμμισε ότι οι Δήμοι απαιτείται να αποκτήσουν μόνιμες δομές, επαρκή στελέχωση, σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό και σταθερή χρηματοδότηση για να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες προκλήσεις της κλιματικής κρίσης. Σύμφωνα με την εισήγηση, η υφιστάμενη κατάσταση παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις από τον ιδανικό σχεδιασμό, με την πλειονότητα των 325 Γραφείων Πολιτικής Προστασίας στους Δήμους να λειτουργούν υποτυπωδώς.
Η πρόταση της ΚΕΔΕ περιλαμβάνει την εφαρμογή ενός τριετούς προγράμματος οργάνωσης και στελέχωσης των υπηρεσιών αυτών, χωρίς τη δυνατότητα κινητικότητας του προσωπικού, εξασφαλίζοντας παράλληλα πόρους για την απρόσκοπτη λειτουργία τους. Επιπλέον, προτείνεται η θεσμοθέτηση διακριτών χρηματοδοτικών γραμμών ανά κατηγορία κινδύνου, αντίστοιχων με εκείνες της πυροπροστασίας, ώστε να καλύπτονται αποτελεσματικά και άλλα φαινόμενα, όπως οι πλημμύρες.
Το ΕΣΔΚΚ, το οποίο τελεί υπό διαβούλευση έως τις 10 Ιουλίου 2026, στοχεύει στη θωράκιση της χώρας έναντι φυσικών και ανθρωπογενών απειλών. Η ΚΕΔΕ επιμένει στην ανάγκη διασύνδεσης της τοπικής αυτοδιοίκησης με ευρωπαϊκά δίκτυα και προγράμματα ανταλλαγής τεχνογνωσίας, τονίζοντας ότι η πολιτική προστασία πρέπει να αποτελεί ένα συντεταγμένο εθνικό εγχείρημα, όπου οι Δήμοι θα λειτουργούν ως ο κύριος τοπικός επιχειρησιακός βραχίονας με θεσμική κατοχύρωση και επαρκή μέσα.