Άγιος Στέφανος Παρισιού: Ο ναός που φιλοξένησε τον γάμο της Εντίθ Πιαφ και το αντίο στη Μαρία Κάλλας

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Στεφάνου στο Παρίσι αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της ελληνικής διασποράς στη Δυτική Ευρώπη. Περισσότερο από ένας χώρος λατρείας, το ιστορικό αυτό κτίριο έχει συνδέσει άρρηκτα την πορεία του με κορυφαίες στιγμές της πολιτικής, καλλιτεχνικής και κοινωνικής ζωής του 20ού αιώνα.

Η ανέγερσή του, η οποία ολοκληρώθηκε χάρη στη γενναιοδωρία του ευεργέτη Δημητρίου Σκυλίτση και τα σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Émile Vaudremer, επισφραγίστηκε με τα επίσημα εγκαίνια στις 22 Δεκεμβρίου 1895. Σήμερα, το ναός εντυπωσιάζει με την εσωτερική του διακόσμηση, όπου ξεχωρίζει ο επιβλητικός Παντοκράτορας του Θεσσαλονικιού ζωγράφου Πολύκλειτου Ρέγκου, πλαισιωμένος από τα έργα του Γερμανού φιλέλληνα Ludwig Thiers.

Στις πύλες του Αγίου Στεφάνου γράφτηκαν ιστορικές σελίδες: το 1936, μετά τον θάνατο του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Παρίσι, ο ναός φιλοξένησε την εξόδιο ακολουθία του μεγάλου πολιτικού. Τον Σεπτέμβριο του 1977, το παγκόσμιο ενδιαφέρον στράφηκε ξανά εκεί για το ύστατο χαίρε στη Μαρία Κάλλας, παρουσία της πριγκίπισσας Γκρέις του Μονακό. Παράλληλα, το 1964, ο στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ τίμησε με την παρουσία του το μνημόσυνο για τον βασιλιά Παύλο της Ελλάδας.

Ωστόσο, ο ναός αποτέλεσε και σκηνικό λαμπερών κοσμικών γεγονότων. Τον Οκτώβριο του 1962, η Εντίθ Πιαφ παντρεύτηκε εκεί τον εκλεκτό της καρδιάς της, Θεοφάνη Λαμπούκα (Θέο Σαραπό), σε μια τελετή που τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας λόγω της ελληνικής καταγωγής του γαμπρού. Επίσης, στις 7 Οκτωβρίου 1987, ο ναός υποδέχθηκε τον γάμο του Σπύρου Νιάρχου με την κληρονόμο της αυτοκρατορίας Guinness, Δάφνη Γκίνες, μια στιγμή που κατέγραψε ο διεθνής Τύπος ως ένα από τα γεγονότα της δεκαετίας. Έως σήμερα, ως έδρα της Ελληνορθόδοξης Μητρόπολης Γαλλίας, παραμένει ένας φάρος του ελληνισμού στην Ευρώπη.