Μοχάμεντ Ελ-Εριάν: Τα 4 κρίσιμα μέτωπα που απειλούν την παγκόσμια οικονομία μετά τη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν
Παρά την ανακούφιση στις αγορές, ο κορυφαίος οικονομολόγος προειδοποιεί ότι η επιστροφή στην κανονικότητα παραμένει αβέβαιη λόγω γεωπολιτικών προκλήσεων.
Η πρόσφατη προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έφερε μια ανάσα ανακούφισης στις διεθνείς αγορές, προκαλώντας άνοδο στα χρηματιστήρια και απότομη αποκλιμάκωση στις τιμές του πετρελαίου Brent. Ωστόσο, ο γνωστός οικονομολόγος Μοχάμεντ Ελ-Εριάν προειδοποιεί πως είναι πρόωρο να θεωρήσουμε ότι οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία έχουν εκλείψει.
Σε δηλώσεις του στο Business Insider, ο Ελ-Εριάν τονίζει ότι η διαρκής σταθερότητα εξαρτάται από τον χειρισμό των βαθιών πολιτικών πολυπλοκοτήτων που συνεπάγεται η συμφωνία. Παρά την ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ για το μνημόνιο κατανόησης, υπάρχουν τέσσερις κρίσιμοι παράγοντες που παραμένουν σε εκκρεμότητα:
Πρώτον, οι ασαφείς λεπτομέρειες της συμφωνίας. Παρά τις πληροφορίες από το Bloomberg για ένα σχέδιο 14 σημείων –το οποίο περιλαμβάνει κατάπαυση του πυρός, άρση του αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ και δέσμευση κατά των πυρηνικών– το ακριβές περιεχόμενο παραμένει αδιευκρίνιστο. Όπως παραδέχθηκε και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς στο CNBC, πολλές κρίσιμες λεπτομέρειες παραμένουν υπό διαπραγμάτευση.
Δεύτερον, ο απρόβλεπτος ρόλος του Ισραήλ. Η στάση του Ισραήλ, ειδικά σε σχέση με τις επιχειρήσεις του στον Λίβανο κατά της Χεζμπολάχ, αποτελεί σημείο τριβής που μπορεί να υπονομεύσει την εύθραυστη αυτή ειρήνη, παρά την πίεση για αποκλιμάκωση.
Τρίτον, η καθυστέρηση στην εξομάλυνση. Η αποκατάσταση των εφοδιαστικών αλυσίδων και των ενεργειακών ροών στα Στενά του Ορμούζ δεν είναι άμεση διαδικασία. Απαιτείται χρόνος για την εκκαθάριση ναρκών, την αναπροσαρμογή των ασφαλίστρων των πλοίων και την πλήρη επανεκκίνηση της παραγωγής.
Τέταρτον, οι μόνιμες «ουλές» στην οικονομία. Η εκεχειρία δεν διαγράφει αυτόματα τις πληθωριστικές πιέσεις, ειδικά στον τομέα των τροφίμων, ενώ η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ καλείται πλέον να αξιολογήσει τον βαθμό στον οποίο η νέα αυτή κατάσταση θα συμβάλει στην πραγματική αποκλιμάκωση της οικονομικής κρίσης.