Αλέξης Γεωργούλης: «Σίγουρα πονάει, αλλά προσπαθώ να κρατήσω τον πυρήνα μου αναλλοίωτο»
Ο γνωστός ηθοποιός και πρώην ευρωβουλευτής μιλά για τη διαχείριση της αναγνωρισιμότητας, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη δύσκολη περίοδο που βίωσε στις Βρυξέλλες.
Ο Αλέξης Γεωργούλης, με αφορμή το νέο του θεατρικό εγχείρημα, παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Hello και τον δημοσιογράφο Γιάννη Βίτσα. Ο αγαπημένος πρωταγωνιστής αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από το πρίσμα της διασημότητας, αλλά και στη δοκιμασία που κλήθηκε να αντιμετωπίσει κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αναφερόμενος στην αναγνωρισιμότητά του, η οποία ήρθε σε ηλικία 27 ετών, ο ηθοποιός τόνισε ότι οι παλιοί του φίλοι αποτέλεσαν τον σταθερό του άξονα. «Ούτε οι φίλοι μου άλλαξαν απέναντι σε μένα ούτε εγώ απέναντι σε εκείνους. Αυτό λειτούργησε ως γνώμονας για το τι είναι γνήσιο», εξήγησε, προσθέτοντας ότι δεν τον ενοχλούσε αν κάποιοι τον πλησίαζαν λόγω της δημοφιλίας του. «Κάποιοι με πλησίαζαν μόνο και μόνο επειδή ήμουν γνωστός. Το έβλεπα, το έβλεπαν και οι φίλοι μου. Δεν με πείραζε. Σκεφτόμουν “ας μείνουμε μέχρι εκεί”».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη δύσκολη περίοδο που βίωσε στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου αντιμετώπισε σοβαρές κατηγορίες χωρίς ωστόσο να αποδειχθεί κάτι επί της ουσίας. Περιγράφοντας τη διαχείριση αυτής της «θύελλας», ο Αλέξης Γεωργούλης εξομολογήθηκε: «Σίγουρα πονάει και σίγουρα είναι κάτι το οποίο δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις γιατί, αν μπω σε αυτή τη διαδικασία, θα πονάει ακόμα περισσότερο. Προσπαθώ, όμως, να κρατήσω τον πυρήνα μου κλειστό, αναλλοίωτο».
Επιστρατεύοντας μια στάση ζωής βασισμένη στην υπομονή, ο ίδιος κατέληξε: «Πιστεύω ότι, όταν φυσάει, το δέντρο αντέχει αν λυγίσει και όχι αν πάει κόντρα στον άνεμο. Η υπομονή και η προσπάθεια να κατανοήσεις το τι συμβαίνει είναι πολύ πιο ουσιαστικές από επιλογές όπως η επιβολή της δικής σου άποψης».