Οσμή αερίου στην Αττική: Τι ορίζουν το σχέδιο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ και η ευρωπαϊκή οδηγία Seveso
Το πρόσφατο περιστατικό επανέφερε στο προσκήνιο τα κρίσιμα ερωτήματα για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού και τη διαχείριση βιομηχανικών ατυχημάτων.
Η έντονη οσμή αερίου που αναστάτωσε τις τελευταίες ημέρες κατοίκους και φορείς σε μεγάλες περιοχές της Αττικής, ανέδειξε εκ νέου τα κενά στην ενημέρωση και τον συντονισμό απέναντι σε ενδεχόμενα τεχνολογικά ατυχήματα. Το ζήτημα της οσμής αερίου στην Αττική πυροδότησε έναν έντονο δημόσιο διάλογο, θέτοντας στο επίκεντρο τη λειτουργικότητα του σχεδιασμού Πολιτικής Προστασίας.
Στην Ελλάδα, ο «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ» αποτελεί το Γενικό Σχέδιο Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (Γενικό ΣΑΤΑΜΕ). Πρόκειται για ένα σύνθετο επιχειρησιακό πλαίσιο, που βρίσκεται πλέον στην 3η έκδοσή του, και καθορίζει τις αρμοδιότητες των φορέων για περιπτώσεις διαρροών τοξικών ουσιών, εκρήξεων ή πυρκαγιών σε ενεργειακές εγκαταστάσεις (φυσικό αέριο, LNG, LPG). Ωστόσο, η πρόσφατη αναστάτωση έδειξε ότι πολλοί δήμοι αναζητούσαν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, στερούμενοι μιας ενιαίας εικόνας για την πηγή και την επικινδυνότητα του συμβάντος.
Παράλληλα, το ευρωπαϊκό πλαίσιο ασφαλείας βασίζεται στην οδηγία Seveso. Η οδηγία αυτή, που πήρε το όνομά της από το βιομηχανικό ατύχημα του 1976 στο Σεβέζο της Ιταλίας, επιβάλλει αυστηρούς κανόνες για τον χωροταξικό σχεδιασμό και την πρόληψη ατυχημάτων σε βιομηχανικές μονάδες και διυλιστήρια. Οι ειδικοί τονίζουν πλέον ότι η ύπαρξη των σχεδίων δεν αρκεί. Απαιτείται διαφάνεια, δημόσια πρόσβαση σε μετρήσεις ποιότητας αέρα και τακτικές ασκήσεις ετοιμότητας, ώστε οι τοπικές κοινωνίες να νιώθουν ασφαλείς.
Το ζητούμενο παραμένει η αποτελεσματικότητα στην πράξη: η ταχύτητα ενημέρωσης και ο ουσιαστικός συντονισμός μεταξύ κράτους, περιφερειών και δήμων.
Δείτε εδώ την 3η Έκδοση του Γενικού Σχεδίου Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (Γενικό ΣΑΤΑΜΕ) με την κωδική ονομασία «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ».