Το δύσκολο στοίχημα του Ιράν για την αποσυμπίεση στα Στενά του Ορμούζ

Η Τεχεράνη επιχειρεί να αλλάξει το κέντρο βάρους της διαπραγμάτευσης με την Ουάσιγκτον, προωθώντας μια νέα πρόταση για τα Στενά του Ορμούζ που ενδέχεται να αναδιαμορφώσει τις γεωπολιτικές ισορροπίες. Σύμφωνα με πληροφορίες από αμερικανικές και περιφερειακές πηγές, το Ιράν προτείνει τον τερματισμό του πολέμου και την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο ως προτεραιότητα, μεταθέτοντας το πυρηνικό ζήτημα για μελλοντική συζήτηση.

Η ιρανική στρατηγική αποσκοπεί σε ένα «διαζύγιο» μεταξύ της άμεσης κρίσης και του βαθύτερου στρατηγικού προβλήματος. Πρώτος στόχος είναι η άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού που πλήττει τις εξαγωγές πετρελαίου και η παύση των εχθροπραξιών. Ωστόσο, η πρόταση αυτή θέτει τον Ντόναλντ Τραμπ μπροστά σε ένα σύνθετο δίλημμα: να αποδεχθεί μια άμεση αποκλιμάκωση για την αποφυγή μιας παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης ή να διατηρήσει την πίεση μέχρι η Τεχεράνη να υποχωρήσει ουσιαστικά στο πυρηνικό της πρόγραμμα.

Η Ουάσιγκτον παραμένει επιφυλακτική, καθώς η άρση του αποκλεισμού χωρίς πυρηνικές παραχωρήσεις θα αφαιρούσε το ισχυρότερο εργαλείο πίεσης που διαθέτει ο Λευκός Οίκος. Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε πρόσφατες δηλώσεις του στο Fox News, περιέγραψε τον οικονομικό αποκλεισμό ως έναν μηχανισμό ασφυξίας που θεωρεί απαραίτητο για να επιτύχει τον αφοπλισμό της Τεχεράνης.

Την ίδια στιγμή, το εσωτερικό της ιρανικής ηγεσίας εμφανίζεται διχασμένο, καθώς ο Αμπάς Αραγτσί φέρεται να μετέφερε σε μεσολαβητές πως δεν υπάρχει ενιαία γραμμή για το εύρος των υποχωρήσεων. Η προγραμματισμένη συνάντηση του Αμπάς Αραγτσί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν στη Μόσχα υπογραμμίζει την προσπάθεια του Ιράν να διεθνοποιήσει την πίεση, συνδέοντας την κρίση στη Μέση Ανατολή με ευρύτερα μέτωπα. Καθώς το διακύβευμα αφορά τόσο την παγκόσμια οικονομία όσο και τη στρατηγική κυριαρχία, η επόμενη φάση των επαφών θα κρίνει ποια πλευρά είναι διατεθειμένη να επωμιστεί το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος.