Η πτώση της δημοτικότητας του Βλαντίμιρ Πούτιν στα χαμηλότερα επίπεδα από την έναρξη του πολέμου
Στο 65,6% υποχωρεί η αποδοχή του Ρώσου ηγέτη, καθώς η οικονομική αβεβαιότητα και οι περιορισμοί στο διαδίκτυο προκαλούν τριγμούς στο εσωτερικό της χώρας.
Η δημοτικότητα του Βλαντίμιρ Πούτιν σημειώνει πτωτική πορεία για έβδομη συνεχή εβδομάδα, υποχωρώντας στο 65,6%. Πρόκειται για το χαμηλότερο ποσοστό που καταγράφεται από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία του κρατικού φορέα δημοσκοπήσεων VTsIOM. Η σταδιακή φθορά της δημοφιλίας του Ρώσου ηγέτη, ο οποίος βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας από το 1999, προκαλεί ερωτήματα σχετικά με τις εσωτερικές ισορροπίες στο Κρεμλίνο.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, πρώην αξιωματικός της KGB που βίωσε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης υπηρετώντας στην Ανατολική Γερμανία, οδεύει προς το να καταστεί ο μακροβιότερος ηγέτης της Ρωσίας μετά την Αικατερίνη τη Μεγάλη, εφόσον ολοκληρώσει την τρέχουσα εξαετή θητεία του. Ωστόσο, οι πρόσφατες μετρήσεις του VTsIOM δείχνουν μια σαφή κάμψη: οι θετικές γνώμες για το πρόσωπό του μειώθηκαν από το 73,3% του Μαρτίου, ενώ η εμπιστοσύνη προς αυτόν περιορίστηκε στο 71%, από 77% που ήταν προηγουμένως.
Αν και οι ακριβείς λόγοι της δυσαρέσκειας παραμένουν αντικείμενο αναλύσεων, η πρόσφατη εντολή του Πούτιν προς τους επιτελείς του για την τόνωση της ρωσικής οικονομίας —η οποία παρουσίασε συρρίκνωση κατά τους πρώτους δύο μήνες του έτους— καταδεικνύει την έντονη ανησυχία της ηγεσίας. Παράλληλα, η αυστηροποίηση των περιορισμών στο mobile internet, οι απαγορεύσεις σε εφαρμογές μηνυμάτων και η αδυναμία χρήσης υπηρεσιών VPN έχουν προκαλέσει περαιτέρω αναστάτωση στους πολίτες.
Το ζήτημα της πραγματικής δημόσιας γνώμης στη Ρωσία παραμένει σύνθετο. Ενώ οι υποστηρικτές του καθεστώτος επικαλούνται τα δημοσκοπικά δεδομένα ως απόδειξη ευρείας στήριξης, οι επικριτές επισημαίνουν ότι σε ένα περιβάλλον κρατικής καταστολής και λογοκρισίας, οι πολίτες ενδέχεται να μην εκφράζονται με ειλικρίνεια. Στο πλαίσιο αυτό, η εμπιστοσύνη προς άλλα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής, όπως ο Μιχαήλ Μισούστιν, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο Γκέναντι Ζιουγκάνοφ και ο Σεργκέι Μιρόνοφ, παραμένει επίσης σε χαμηλά επίπεδα. Ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου, η προειδοποίηση κύκλων της ρωσικής κοινωνίας περί ανάγκης αλλαγών για την αποφυγή κοινωνικής αναταραχής αποκτά πλέον νέα σημασία.