Η διαρκής μνήμη απέναντι στη λήθη 59 χρόνια μετά το χουντικό πραξικόπημα
Ο ΣΦΕΑ τιμά τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής αντίστασης και αναδεικνύει τις σκοτεινές πτυχές της περιόδου 1967-1974.
Η πάλη της μνήμης εναντίον της λήθης παραμένει μια πράξη αντίστασης ενάντια στην αυθαιρεσία της εξουσίας. Με αφορμή τη συμπλήρωση 59 ετών από την αποφράδα 21η Απριλίου, ο Σύλλογος Φυλακισθέντων – Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ) διοργανώνει εκδήλωση ιστορικής μνήμης στο πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ, στο Πάρκο Ελευθερίας. Η φετινή επέτειος αποτελεί υπενθύμιση του χουντικού πραξικοπήματος και φόρο τιμής σε όσους υπέστησαν διώξεις, βασανιστήρια και εξορίες.
Από τις πρώτες ώρες της επιβολής της δικτατορίας, το καθεστώς εξαπέλυσε ένα κύμα μαζικών συλλήψεων, οδηγώντας χιλιάδες πολίτες στη Γυάρο και σε άλλους τόπους εξορίας. Όπως επισημαίνει ο ΣΦΕΑ, η χούντα αξιοποίησε το νομοθετικό πλαίσιο του Εμφυλίου, όπως τον ΑΝ 509/1947 και τον ΑΝ 375/1938, για να εγκλείσει πολιτικούς κρατούμενους στις φυλακές Αβέρωφ, Κορυδαλλού, Αίγινας, Επταπυργίου, Καλαμίου, Αλικαρνασσού, Τρικάλων και Κέρκυρας. Παρά τους ισχυρισμούς περί «αναίμακτης επανάστασης», το καθεστώς φέρει την ευθύνη για εκατοντάδες θανάτους και ανυπολόγιστες καταστροφές.
Η αντίσταση κατά της δικτατορίας, η οποία κορυφώθηκε με την εξέγερση του ΕΜΠ Πολυτεχνείου και τις καταλήψεις στη Νομική, στο ΑΠΘ, στα Ιωάννινα και στην Πάτρα, απέδειξε ότι το αυταρχικό καθεστώς δεν απέκτησε ποτέ λαϊκή νομιμοποίηση. Η πτώση της δικτατορίας επισπεύσθηκε από την εγκληματική ανατροπή του προέδρου Μακαρίου, η οποία οδήγησε στην κατοχή και τη διχοτόμηση της Κύπρου. Σήμερα, 51 χρόνια μετά την ίδρυση του ΣΦΕΑ τον Γενάρη του 1975, ο αγώνας για τη δημοκρατία παραμένει επίκαιρος, υπογραμμίζοντας ότι η ιστορική γνώση αποτελεί θεμέλιο για το παρόν και το μέλλον.